II SA/Wa 979/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędziowie Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant Bartosz Piwoński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych - oddalono skargę - II SA/Wa 979/09 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 4 oraz ust. 7 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 6, art. 72 ust. 3, art. 73 ust. 1 pkt 2 lit b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. L. od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2009 r., orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] marca 2009 r. w wysokości [...] zł , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że M. L. zarejestrował się w Urzędzie Pracy w dniu 5 listopada 2004 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W dniu 7 lutego 2008 r. do Urzędu Pracy wpłynęło podanie M. L., w którym zwrócił się z prośbą o ponowne ustalenie prawa do zasiłku. Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] marca 2008 r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie przyznania M. L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od decyzji powyższej M. L. złożył odwołanie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 9 października 2008 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Starosta Powiatu [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] marca 2009 r. orzekł o przyznaniu M. L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] marca 2009 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Od decyzji M. L. złożył odwołanie. Rozpatrując odwołanie Wojewoda [...] uznał je za niezasadne. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: 1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz 2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Natomiast stosownie do art. 71 ust. 6 cytowanej ustawy, w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1. W konkluzji uzasadnienia organ podał, że w dniu [...] marca 2009 r., M. L. dostarczył do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] świadectwo pracy z dnia 2 października 2008 r., czym udokumentował ustawowy okres uprawniający do zasiłku, a zatem należało orzec o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] marca 2009 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie decyzji w części co do okresu, od którego przyznano zaległy zasiłek dla bezrobotnych i przyznanie zasiłku od dnia zarejestrowania się w Urzędzie Pracy, tj. od dnia 5 listopada 2004 r. do końca okresu zasiłkowego. W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy nie mógł przedstawić świadectwa pracy, z uwagi na nieuczciwe działanie pracodawcy. Świadectwo pracy zostało wydane dopiero po wyroku Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy w [...] o nakazie jego wydania, tj. w dniu [...] października 2008 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a i ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.). Zgodnie z pkt 2 art. 71 ust. 1, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie przez okres co najmniej 365 dni: był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104 b i art. 105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, a zgodnie z ust. 6 powołanego przepisu, w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1. Prawo to można udokumentować przez złożenie świadectwa pracy. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, bezsporne jest, że M. L. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu 5 listopada 2004 r. i decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Starosta Powiatu [...], na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł o uznaniu M. L. z dniem 5 listopada 2004 r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku, wskazując że z przedłożonych dokumentów wynika, iż suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę odmowy przyznania prawa do zasiłku. Pismem z dnia 18 marca 2008 r. M. L. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie przyznania mu prawa do zasiłku, które dało podstawę do podjęcia postępowania w tym przedmiocie i odmowy wznowienia . Następnie pismem z dnia 14 stycznia 2009 r., M. L. złożył wniosek o ponowne ustalenie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie Sądu, organ wydając zaskarżoną decyzję prawidłowo zastosował cytowane wyżej przepisy, tj. art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a i ust. 6 i przyznał M. L. prawo do zasiłku od dnia [...] marca 2009 r., tj. od daty udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku, po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, tj. złożenia świadectwa pracy. Należy podkreślić, że powołane przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a więc niespełnienie przesłanek określonych w przepisie nie pozwala na przyznanie zasiłku bezrobotnemu. Na marginesie należy wskazać, że okoliczności, na które powołuje się skarżący nie mają znaczenia w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Okoliczności polegające na zaniedbaniu ze strony pracodawcy i naruszenie prawa, a w konsekwencji wydanie świadectwa pracy dopiero w wyniku orzeczenia nakazującego wydanie tego świadectwa, mogą być podstawą do ewentualnego dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w toku postępowania przed sądem powszechnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.