II SA/Wa 979/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. przyznać H. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. H. P. po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 stycznia 2016 r. wniesionej przez niego skargi, zwrócił się o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. We wniosku podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest inwalidą I grupy, a utrzymuje się z renty oraz zasiłku z pomocy społecznej, co łącznie wynosi 2001,95 zł. Podniósł, że spłaca dług wobec osoby prywatnej w wysokości 1.500 zł. Oświadczył, że posiada 1/6 domu o powierzchni 132 m2, 1/6 mieszkania o powierzchni 150 m2, 1/6 domu o powierzchni 220 m2 wraz z szopą drewnianą (240 m2), 1/6 nieruchomości gruntowych o powierzchni 1.500 m2 oraz 2.000 m2, nieruchomość rolną o wielkości 3,33 ha oraz maszyny rolnicze: pług dwuskibowy, glebogryzarkę oraz wał kolczasty. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, jedynym dochodem gospodarstwa domowego wnioskodawcy jest renta wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości około 2.000 zł miesięcznie. Skarżący spłaca zaciągnięty od osoby prywatnej dług w kwocie 1.500 zł. Według oświadczenia wnioskodawcy, na codzienne utrzymanie, zostaje mu mniej niż 500 zł miesięcznie (pismo z dnia 27 stycznia 2016 r., k-31akt). W związku z powyższym - biorąc po uwagę obecne koszty utrzymania - oznacza to, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.