II SA/Wa 98/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-03
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który jest częściowo sparaliżowany, przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym i otrzymuje jedynie zasiłki stały i pielęgnacyjny, które w większości pokrywają koszty jego pobytu, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Wnioskodawca, którego dochód w większości pokrywa koszty pobytu w zakładzie opiekuńczo-leczniczym i który nie posiada majątku, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym, na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Stan faktyczny
B. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał, że jest częściowo sparaliżowany, przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, a jego dochód (zasiłek stały i pielęgnacyjny) w większości pokrywa koszty pobytu. Nie posiada majątku ani oszczędności. Skarga dotyczyła decyzji Prezesa ZUS odmawiającej przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku.Rozstrzygnięcie
Przyznano B. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku postanawia: przyznać B. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
B. S., działając przez pełnomocnika, H. N., zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
We wniosku podał, że od czasu napadu i pobicia w 1997 r. jest osobą częściowo sparaliżowaną, niezdolną do samodzielnego życia. Obecnie przebywa w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w [...]. Na jego dochód składa się zasiłek stały w wysokości 389 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł, łącznie 542 zł. Z tej kwoty na swoje konto otrzymuje 162,60 zł, natomiast reszta przekazywana jest na konto Zakładu. Nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
Do wniosku została dołączona kserokopia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego oraz kserokopia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. o zmianie decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, w części dotyczącej wysokości zasiłku.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie B. S., stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada żadnego majątku, a osiągany dochód, na który składają się zasiłki stały i pielęgnacyjny, w większości przekazywany jest na koszty pobytu w Zakładzie Leczniczo-Opiekuńczym.
W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło