II SA/Wa 982/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej Przemysław Szustakiewicz Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego wypłacanego co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej, działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 121 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), odmówił B. S. przyznania świadczenia pieniężnego, wypłacanego co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z treścią art. 121 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 (orzeczenie trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską) oraz ust. 2 pkt 4 (nabycie prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej), wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Jednak w przypadku zainteresowanego, świadczenie to nie przysługuje, ponieważ B. S. został zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 45 ust. 5 ustawy o Straży Granicznej, a zatem nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do przyznania przedmiotowego świadczenia. W odwołaniu od powyższej decyzji B. S. wyraził niezadowolenie ze sposobu rozstrzygnięcia jego sprawy i poddał krytycznej ocenie stanowisko organu, kwestionując decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Straży Granicznej, naruszającą – jego zdaniem – art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) w związku z § 18 ust. 2, 3 i 5 Statutu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej, poprzez zwolnienie go ze służby w sytuacji, gdy korzystał on z ochrony prawnej, udzielonej przez Zarząd Oddziałowy Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy [...] Oddziału Straży Granicznej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 121 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, nie znajdując powodów do uwzględnienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że decyzja pierwszoinstancyjna jest prawidłowa, gdyż zastosowana w sprawie B. S. podstawa prawna zwolnienia ze służby w Straży Granicznej istotnie nie uprawnia do otrzymania świadczenia pieniężnego, wypłacanego co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby. Za nieuzasadnione Komendant Główny Straży Granicznej uznał zarzuty odwołania, gdyż – jak stwierdził – dotyczą one przede wszystkim decyzji zwolnieniowej, ta zaś nie jest przedmiotem niniejszej sprawy i nie może podlegać ocenie w tym trybie. Organ II instancji nie dopatrzył się takich nieprawidłowości, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia podniesionych zarzutów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję B. S. podniósł, że jest ona wadliwa, gdyż stanowi bezpośrednie następstwo decyzji o zwolnieniu go ze służby w Straży Granicznej, która to decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, w tym art. 45 ust. 2 pkt 6 i art. 45 ust. 5 ustawy o Straży Granicznej w związku z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych w związku z § 18 ust. 2, 3 i 5 Statutu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej, polegającym na pominięciu faktu korzystania z ochrony prawnej, udzielonej skarżącemu przez Zarząd Oddziałowy Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy [...] Oddziału Straży Granicznej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Udzielając odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, przytaczając w uzasadnieniu swego stanowiska procesowego argumentację, jakiej użył w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w razie wystąpienia w sprawie jednej z przesłanek wznowieniowych, określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), sąd administracyjny jest zobligowany do wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 630/10 uwzględnił skargę B. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Straży Granicznej, uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Decyzje podjęte w rozpoznawanej sprawie w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego, wypłacanego co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby, zostały wydane w oparciu o decyzje w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Straży Granicznej. Skoro decyzje w sprawie zwolnienia B. S. ze służby zostały przez Sąd uchylone, zachodzi zatem podstawa do uchylenia także decyzji w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu świadczenia pieniężnego, wypłacanego co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby, z uwagi na wystąpienie przesłanki wznowieniowej (art. 145 § 1 pkt 8 kpa). Ewentualne procedowanie organów administracji w niniejszej sprawie uzależnione jest od realizacji wytycznych Sądu, zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 630/10, i decyzji, które wskutek tej realizacji zostaną podjęte. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" w związku z art. 135 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.