II SA/Wa 982/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi K. K. i R. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] maja 2025 r. K. K. i R. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W piśmie z dnia 5 września 2025 r. skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, bowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w pkt 1 sentencji.