II SA/Wa 996/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-06-23

Skład orzekający: Monika Stępkowska - Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, jeśli ustawa przewiduje ustawowe zwolnienie od tych kosztów w danej kategorii spraw?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu, gdy ustawa przewiduje ustawowe zwolnienie od tych kosztów dla danej kategorii spraw. W przypadku spraw dotyczących zwolnienia ze służby w Policji, takie zwolnienie wynika z art. 239 pkt 1 lit. "d" PPSA, co oznacza, że strona skarżąca nie musi uiszczać kosztów sądowych od momentu wniesienia skargi.
Stan faktyczny
M. S. wniosła skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji o zwolnieniu ze służby. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując na trudną sytuację materialną (bezrobotna, pobiera zasiłek, samotnie wychowuje dzieci, niski dochód, brak majątku). Sprawa dotyczyła zwolnienia ze służby w Policji na podstawie ustawy o Policji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. M. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, iż jest osobą bezrobotną, obecnie pobiera zasiłek z urzędu pracy, samotnie wychowuje dwoje małoletnich dzieci. Łączny dochód na trzy osoby wynosi 1670, 34 zł (zasiłek z UP – 588, 34 zł, fundusz alimentacyjny – 900 zł, zasiłek rodzinny – 182 zł). Skarżąca nie posiada jakiegokolwiek majątku. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje. Skarżąca w niniejszej sprawie skarży rozkaz personalny w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 z późn. zm.). Jest to zatem sprawa z zakresu stosunków służbowych, a tego typu sprawy korzystają ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy, tj. na podstawie art. art. 239 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Powyższe oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia nie wydaje się w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tej części przez stronę wniosek podlega oddaleniu. Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło