II SA/Wa 998/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-07-15
Skład orzekający: Asesor WSA Joanna Kube (spr)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu, będące odpowiedzią na odwołanie od rozkazu ewidencyjnego, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pismo Dowódcy Wojsk Lądowych, będące odpowiedzią na odwołanie od rozkazu ewidencyjnego, nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Rozkaz ewidencyjny, jako akt wewnętrzny, nie wywołuje skutków w sferze zewnętrznej i nie przysługują od niego środki odwoławcze. W konsekwencji, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca A. B. została skreślona z ewidencji i zaopatrzenia wskutek upływu czasu służby kontraktowej. Po skierowaniu pisma do Dowódcy Wojsk Lądowych w sprawie odwołania od decyzji dowódcy jednostki, otrzymała odpowiedź wskazującą na zgodność działań z przepisami. Skarżąca wniosła skargę do WSA na pismo Dowódcy Wojsk Lądowych. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że nie dotyczy ona aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kube (spr) po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Dowódcy Wojsk Lądowych w Warszawie z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę
Dowódca Jednostki Wojskowej [...] rozkazem dziennym z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] na podstawie ar. 74 ust. 1, 75 ust. 1 pkt 5, art. 77 ust. 2 i art. 57 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) skreślił z dniem [...] listopada 2003 r. ze stanu ewidencyjnego oraz wszelkiego rodzaju zaopatrzenia A. B., oficera zwolnionego ze służby wojskowej i przeniesionego do rezerwy wskutek upływu określonego w kontrakcie czasu służby i niepowołania do służby stałej. Jednocześnie rozkazem tym na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 19 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693 ze zm.) polecił wypłacić 100 % odprawy jednomiesięcznego uposażenia, a także ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 2003 r.
W dniu [...] listopada 2003 r. A. B. skierowała do Dowódcy Wojsk Lądowych pismo nazwane wnioskiem w sprawie odwołania od decyzji Dowódcy [...] Pułku [...] w sprawie zwolnienia jej z kontraktowej służby wojskowej. W piśmie tym zakwestionowała działania dowódcy tej jednostki w sprawie przedłużenia jej kontraktu.
W odpowiedzi Dowódca Wojsk Lądowych pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. poinformował A. B., że z uwagi na fakt, iż z dniem [...] listopada 2003 r. upłynął termin pełnienia pierwszego kontraktu, a nie został zawarty kolejny kontrakt na dalsze 5 lat, działania dowódcy jednostki wobec jej osoby są zgodne z przepisami ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 ze zm.). Wyjaśniono, że Dowódca Jednostki Wojskowej [...] rozkazem nr [...] przedłużył czas pełnienia kontraktu o okres przebywania na urlopie macierzyńskim.
A. B. w dniu [...] stycznia 2004 r., wniosła skargę do Sądu na pismo Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] grudnia 2003 r. dotyczące jej odwołania od decyzji dowódcy JW [...] w sprawie zwolnienia z kontraktowej służby wojskowej. Skargę tę następnie sprecyzowała pismami z [...] lipca 2004 r. i [...] września 2004 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu uznano, że wniesiona skarga nie dotyczy decyzji, postanowienia lub innego aktu, wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 -4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła odpowiedź Dowódcy Wojsk Lotniczych w sprawie zakwestionowanego przez nią rozkazu dziennego Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] dotyczącego oficera zwolnionego ze służby i przeniesionego do rezerwy. Rozkaz ten wydany został dla celów ewidencyjnych i nie wywołuje skutków w sferze zewnętrznej. W konsekwencji, od zaskarżonego rozkazu ewidencyjnego, który stanowi jedynie akt podejmowany na użytek wewnętrzny, dla celów porządkowych nie przysługują środki odwoławcze w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2002 r. sygn. akt OSA 9/01 ONSA 2002/3/97.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji.
Sąd nie uwzględnił wniosku organu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, ponieważ przed sądem I instancji tylko skarżącemu, w wypadku uwzględnienia skargi oraz w sytuacji określonej w art. 201 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, przysługuje zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło