II SA/Wa 998/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku C. P. z dnia 27 maja 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skarg C. P. oraz Banku [...] S.A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. C. P. wnioskiem z dnia 27 maja 2015 r. wystąpił ponownie w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z akt sprawy, skarżący po raz pierwszy złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie ochrony danych osobowych, pismem z dnia 23 lipca 2014 r., które uzupełnił składając wypełniony formularz PPF z dnia 13 sierpnia 2014 r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 998/14, odmówiono stronie przyznania prawa pomocy, wobec braku wykazania istnienia przesłanek, warunkujących przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Postanowienie to stało się prawomocne po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 966/14, zażalenia skarżącego na powyższe orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący uiścił należny wpis od skargi w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 marca 2015 r. oddalił wniesione w niniejszej sprawie skargi. C. P. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia, a następnie złożył od niego skargę kasacyjną i ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał na okoliczności podniesione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2014 r., że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, posiada dom w [...] o powierzchni 347 m2, który nie nadaje się do wynajęcia oraz działkę o wielkości 1,245 m2. Ponadto oświadczył, że pełni funkcję Prezesa Zarządu w spółce z o.o., w której posiada 100% udziałów. Wyjaśnił też, że nie osiąga regularnych dochodów oraz nie ma oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 165 powołanej ustawy, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Dokonując oceny wniosku skarżącego z dnia 27 maja 2015 r. zauważyć należy, że jest to kolejny wniosek w przedmiocie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie. Poprzedni wniosek z dnia 23 lipca 2014 r., uzupełniony przez złożenie urzędowego formularz PPF z dnia 13 sierpnia 2014 r. (również w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych) został już rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2014 r. Rozpoznając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie można odstąpić od oceny sytuacji materialnej strony, zawartej we wskazanym wcześniej prawomocnym orzeczeniu. Podkreślić przy tym należy, że zmiana stanowiska i odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie aktualnie rozpatrywanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest możliwe wyłącznie przy spełnieniu warunku w postaci zmiany okoliczności sprawy. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zupełną odmienność dotychczasowego rozstrzygnięcia, w szczególności istotne pogorszenie sytuacji (przede wszystkim finansowej) wnioskodawcy. Natomiast ze złożonego obecnie wniosku nie wynika, aby w okresie pomiędzy złożeniem pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a przedmiotowym wnioskiem z dnia 27 maja 2015 r. zaszły takie zmiany w sytuacji finansowej skarżącego, które by uzasadniały zmianę prawomocnego orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie w zakresie prawa pomocy. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.