II SAB 153/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 lipca 2002 r. postanawia -odrzucić skargę- W dniu 9 czerwca 2003 r. Z. L. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody [...] wnosząc jednocześnie o "wydanie stosownego aktu w sprawie decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w N. (...) z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...]". Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: * wydawania decyzji administracyjnych. * postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, * postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, - postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, - innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z analizy akt wynika, iż skarżący zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w N. m. in. o wypłacenie należnego zasiłku dla bezrobotnych. Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy uznał wniosek Z. L. z dnia 30 lipca 2002 r. za wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] i pismem z dnia 7 sierpnia 2002 r. przekazał go do Wojewody [...] do rozpatrzenia według właściwości. Należy zauważyć, że pismo Powiatowego Urzędu Pracy w N. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], na które powołuje się skarżący, nie jest decyzją administracyjną, lecz pismem przewodnim przekazującym wniosek Z. L. z dnia 30 lipca 2002 r. do Wojewody [...]. Ponadto, wspomniane pismo nie jest postanowieniem, ani też innym aktem w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. Skoro zatem kognicji Sądu nie podlega pismo Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] sierpnia 2002 r. to również niedopuszczalna jest skarga na bezczynność w tym przedmiocie. Nie można również uznać, że wniosek Z. L. z dnia 30 lipca 2002r. jest wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. nr [...], co potwierdził sam skarżący w treści skargi. Wobec powyższego, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w postanowieniu.