II SAB 184/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosków z dnia 20 oraz 30 maja 2003 r. postanawia -umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie- Na wstępie należy stwierdzić, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; W dniu 26 czerwca 2003 r. Z. L. złożył do Naczelnego Sądu administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 20 maja 2003 r. oraz wniosków z dnia 30 maja 2003 r. o stwierdzenie nieważności: 1. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowań zakończonych wydaniem decyzji Wojewody z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...], 2. decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wyłączenie pracownika, 3. postanowienia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Z akt sprawy wynika, że wspomniane wnioski zostały przez organ rozpatrzone poprzez przedstawienie w piśmie z dnia 13 czerwca 2003 r. stanowiska informującego o niemożliwości wniesienia samodzielnego środka zaskarżenia oraz w dniu [...] czerwca 2003 r. decyzji znak [...] stwierdzającą nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody [...], decyzji [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Wspomniane akty zostały skarżącemu doręczone po wniesieniu przez niego skargi. Zgodnie z art. 161 ww. ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Rozpatrzenie wniosków Z. L. przez organ i doręczenie wydanych aktów skarżącemu po wniesieniu przez niego skargi uczyniło postępowanie ze skargi na bezczynność bezprzedmiotowym. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.