II SAB 188/03

IISAB 188-189/03 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia asesor WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności: * Postanowienia [...] Wicewojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. [...] * postanowienia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie wyłączenia pracowników postanawia - odrzucić skargę - Stosownie do art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżone przez Z.L. postanowienia nie mogą być przedmiotem środka odwoławczego w toku postępowania administracyjnego i jako takie nie podlegają orzecznictwu sądów administracyjnych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji.