II SAB 19/03
WyrokWSA w Warszawie2004-05-28
Skład orzekający: Anna Robotowska, Grażyna Śliwińska, Andrzej Czarnecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzje merytoryczne w przedmiocie wniosku, mimo że skarżący twierdzi, iż jego wniosek nie został rozpoznany zgodnie z wyrokiem sądu?Ratio decidendi
Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzje merytoryczne w przedmiocie wniosku, nawet jeśli skarżący kwestionuje sposób ich rozpoznania lub ich zgodność z wcześniejszym wyrokiem sądu. Sąd administracyjny nie może nakazać organowi dokonania konkretnego rozstrzygnięcia ani zastępować organu w jego zadaniach ustawowych.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o rozszerzenie licencji przewozowej. Po odmowie organu i uchyleniu decyzji przez NSA, organ ponownie odmówił rozszerzenia licencji. Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, twierdząc, że jego wniosek z pierwotnej daty nie został rozpoznany zgodnie z wyrokiem NSA. Minister Infrastruktury argumentował, że postępowanie zostało przeprowadzone i wydano decyzje merytoryczne.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska Sędziowie: WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Andrzej Czarnecki /spr./ Protokolant Aleksandra Borowiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2004r. sprawy ze skargi M. L. PPTH "M." na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o rozszerzenie licencji przewozowej oddala skargę
M. L. wystąpił do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej
z wnioskiem o rozszerzenie posiadanych koncesji Nr [...] i Nr [...] z obszaru ogólnodostępnego i Niemcy na obszar obejmujący wszystkie kraje świata.
Organ administracji decyzją z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...] odmówił wymiany koncesji, a następnie skutkiem zaskarżenia tej decyzji, decyzją z dnia
[...] lipca 2000 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
M. L. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2000 r. i sąd wyrokiem z dnia 30 października 2001 r. (II S.A. 2101/00) uchylił ją.
Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana został bez wyczerpującego zebrania materiału dowodowego oraz dokładnego wyjaśnienia i rozpatrzenia stanu faktycznego, stąd
i rozstrzygnięcie organu administracji o odmowie wymiany koncesji nie było należycie udowodnione. W tym zakresie organ administracji, w ocenie sądu, naruszył art. art. 7, 77 §1
i 80 kpa.
Pismem z dnia [...] lutego 2002 r. ([...]) Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego zwróciło się do M. L. z zapytaniem, czy w związku
z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2001 r. podtrzymuje swój wniosek o rozszerzenie uprawnień z dwóch licencji na wszystkie kraje świata.
W odpowiedzi na powyższe pismo przedsiębiorca złożył w dniu [...] lutego 2002 r. odpowiedź o podtrzymaniu swojego wniosku o rozszerzenie obu licencji.
W związku z powyższym, zgodnie z nakazem zawartym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ administracji przystąpił do rozpoznania sprawy ponownie, wydając w dniu [...] maja 2002 r. decyzję Nr [...] odmawiającą zmiany zakresu przyznanych uprawnień wynikających z dwóch licencji przewozowych na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy
w przedmiocie zmiany obszarów ważności dwóch licencji przewozowych.
Na decyzję tą przedsiębiorca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, skutkiem którego Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] grudnia 2002 r. decyzję
Nr [...] utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy.
M. L. złożył do Naczelnego sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, wnosząc o zobowiązanie organu koncesyjnego do udzielenia dwóch licencji na międzynarodowy transport drogowy - zgodnie z wnioskiem
z dnia [...] kwietnia 2000 r. - ewentualnie o stwierdzenie, że skarżącemu przysługuje uprawnienie do tych licencji.
Przedsiębiorca powołuje się na zażalenie z dnia [...] grudnia 2002 r. skierowane do Ministra Infrastruktury dotyczące bezczynności tego organu. W treści zażalenia skarżący przywołuje analogiczne okoliczności jak w skardze, sprowadzając swoją argumentację do stwierdzenia, że jego wniosek z dnia [...] kwietnia 2000 r. (pomimo wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2001 r.) nie został rozpoznany.
Zdaniem skarżącego organ administracji wszczął nowe postępowanie w tym przedmiocie, opierając się niesłusznie na przekonaniu, że wniosek o zmianę uprawnień pochodzi z daty [...] lutego 2002 r., a nie z dnia [...] kwietnia 2000 r. i wydał ponownie dla skarżącego niepomyślne decyzje.
W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, organ administracji trwa w bezczynności,
gdyż nie kończy postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2000 r., do czego został zobowiązany wyrokiem sądu.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wnosił o jej oddalenie,
w uzasadnieniu podając przebieg postępowania w sprawie.
Otóż wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2000 r. został rozpatrzony w wyniku czego wydano dwie decyzje - w dniu [...] maja 2000 r. o odmowie wymiany koncesji i w dniu [...] lipca 2000 r. o utrzymaniu decyzji o odmowie w mocy. 30 października 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę przedsiębiorcy na decyzję z [...] lipca 2000 r. i uchylił ją. W tej sytuacji Minister Infrastruktury ponownie odmówił decyzją z dnia [...] maja 2002 r. rozszerzenia koncesji, a następnie utrzymał tą decyzję w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r.
Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270),
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje;
Sąd rozpoznając skargę mógł wziąć pod uwagę jedynie zarzut bezczynności organu administracji rządowej. Zawarte w niej wnioski o zobowiązanie tego organu do udzielenia licencji lub do stwierdzenie przez sąd, że skarżącemu przysługuje uprawnienie do dwóch licencji nie podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który nie może nakazać organowi administracji publicznej dokonania konkretnego rozstrzygnięcia oraz nie jest powołany do tego by zastępować organy administracji w wykonywaniu ich zadań ustawowych.
Odnosząc się zatem do merytorycznego żądania skargi należy stwierdzić, że jest ona nieuzasadniona.
Wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2000 r. był przedmiotem rozpatrzenia przez organ koncesyjny dwukrotnie.
W pierwszym postępowaniu wydano decyzje w dniu [...] maja 2000 r.
Nr [...] oraz w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w dniu [...] lipca 2000 r. Nr [...].
Decyzja z [...] lipca 2000 r., jako ostateczna, została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego skutkiem czego wydał on w dniu 30 października 2001 r. wyrok uchylający ją.
Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał organ koncesyjny do wskazania w decyzji, do której wydania organ administracji w następstwie wydanego wyroku został zobowiązany, danych obrazujących wielkość otrzymanych zezwoleń zagranicznych, ich rozdysponowanie oraz zasady podziału zezwoleń na krajowych przewoźników, gdyż uchylona decyzja takich danych i ocen nie zawierała.
W wykonaniu wyroku NSA drugie postępowanie toczyło się także z wniosku z dnia [...] kwietnia 2000 r. Dowodem tego są pisma Dyrektora Departamentu Prawno - Legislacyjnego Ministerstwa Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2001 r. oraz Biura Obsługi Transportu Międzynarodowego z dnia [...] lutego 2002 r., których celem było uzyskanie od
przedsiębiorcy odpowiedzi na pytanie: "czy podtrzymuje swój wniosek z kwietnia 2000r.". Przedsiębiorca pismem z dnia [...] lutego 2002 r. odpowiedział pozytywnie.
Pytanie powyższe zostało skierowane do M. L. z uwagi na fakt. że licencje przewozowe na wykonywanie transportu drogowego z daty jego wniosku
([...] kwietnia 2000 r.) zostały rozdzielone i nowe licencje były udzielana na zasadach określonych w Komunikacie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej Nr [...] z dnia [...] lutego 2001r.
Ponownie w pierwszej instancji wypowiedział się Minister Infrastruktury decyzją
z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] odmawiając zmiany zakresu przyznanych uprawnień wynikających z dwóch licencji przewozowych na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy w przedmiocie zmiany obszarów ważności dwóch licencji przewozowych.
Od decyzji tej przedsiębiorca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy
i w wyniku przeprowadzonego postępowania organ koncesyjny decyzją z dnia [...] grudnia
2002 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wydane decyzje zastosowały się do wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 października 2001 r. i kończyły postępowanie administracyjne w sprawie objętej żądaniem przedsiębiorcy z wniosku z dnia
[...] kwietnia 2000 r.
W rozpoznawanej sprawie skarżący twierdzi, że Minister Infrastruktury pozostaje
w bezczynności do jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2000 r. Twierdzenie to stoi
w sprzeczności z jego zachowaniem, przejawiającym się czynnym udziałem w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ koncesyjny po wyroku wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny. Postępowanie to dotyczyło dokładnie żądania skarżącego zawartego we wniosku z [...] kwietnia 2000 r. i obejmowało te same licencje co w tym wniosku wskazane oraz toczyło się w kierunku kontynuacji tego wniosku. Zachowanie skarżącego w toku tego postępowania administracyjnego (składanie dowodów, pism oraz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) dowodzi, że nie miał wątpliwości, że podstawą jego wszczęcia jest wniosek z dnia [...] kwietnia 2000 r., na dowód tego można powołać treść wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym skarżący nie stawia zarzutu
rozpoznania sprawy bez jego wniosku i nie ma wątpliwości, że postępowanie to toczy się zgodnie z jego żądaniem, a więc w zakresie objętym wnioskiem z [...] kwietnia 2000 r.
Stąd stawiany organowi administracji zarzut bezczynności nie mógł zostać uznany przez Sąd za uzasadniony.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając, że nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło