II SAB 216/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bronisław Szydło, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego postanawia - odrzucić skargę - W dniu 24 czerwca 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. L. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniesienia do Sądu Najwyższego rewizji Nadzwyczajnej. Należy stwierdzić, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy, iż sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi Z. L. uczynił bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie wniesienia do Sądu Najwyższego rewizji nadzwyczajnej od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tymczasem wniesienie rewizji nadzwyczajnej stanowiło - na gruncie art. 57 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) -nadzwyczajny środek procesowy, z którym mógł wystąpić m. in. Minister Sprawiedliwości, jeżeli stwierdził, że orzeczenie rażąco narusza prawo lub interes Rzeczypospolitej Polskiej. Nie można zatem uznać, że Minister Sprawiedliwości był w przedmiotowym zakresie zobowiązany do podjęcia na wniosek Z. L. przewidzianych prawem działań z zakresu administracji publicznej, które spowodowałyby wydanie aktu lub podjęcie czynności podlegających kontroli sądowo-administracyjnej. Zatem skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.