II SAB 288/03

WyrokWSA w Warszawie2004-01-21

Skład orzekający: Jan Bała, Iwona Dąbrowska, Jacek Fronczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w przedmiocie wypłaty uposażenia funkcjonariuszowi, jeśli nie wydał decyzji w tej sprawie, a jedynie pisma informacyjne?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej dopuszcza się bezczynności, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub nie zakończy postępowania wydaniem decyzji. W przypadku wniosku o wypłatę uposażenia, samo pismo informacyjne nie jest rozstrzygnięciem sprawy, a organ ma obowiązek wydać decyzję, zwłaszcza gdy nie doręczono funkcjonariuszowi ostatecznej decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego.
Stan faktyczny
Skarżący M. W. złożył skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW) w przedmiocie wypłaty uposażenia. Szef ABW wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc, że skarżący złożył już podobną skargę. Sąd rozpoznał sprawę, biorąc pod uwagę wcześniejsze orzeczenie NSA dotyczące wypowiedzenia stosunku służbowego skarżącemu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do wydania w terminie 30 dni od doręczenia wyroku orzeczenia w przedmiocie wniosku skarżącego dotyczącego wypłaty uposażenia oraz zasądził od Szefa ABW na rzecz skarżącego kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Jan Bała (spr.) Sędzia WSA Iwona Dąbrowska as. WSA Jacek Fronczyk Protokolant Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie wypłaty uposażenia 1. zobowiązuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do wydania w terminie 30 dni od doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem orzeczenia w przedmiocie wniosku skarżącego dotyczącego wypłaty uposażenia 2. zasądza od Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na rzecz skarżącego M. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. M. W. zarzucił Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku o wypłacenie bieżących i zaległych uposażeń. W uzasadnieniu skargi podał, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 czerwca 2003 r., sygn. akt. II SA 3098/02 odrzucił jego skargę na decyzję Szefa ABW w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego, gdyż uznał, że decyzja ta nie została mu doręczona, a tym samym nie weszła do obrotu prawnego i nie rodziła skutków prawnych związanych ze zwolnieniem ze służby w ABW. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podnosząc m.in., iż skarżący tożsamą skargę co do podstaw faktycznych i prawnych złożył do NSA w dniu 25 sierpnia 2003 r. i na jej podstawie Naczelny Sąd Administracyjny wszczął postępowanie o sygnaturze II SAB 256/03. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Przede wszystkim stwierdzić należy, iż nie zasługuje na uwzględnienie wniosek Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o odrzucenie skargi, gdyż przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności w przedmiocie wypłaty uposażenia, a skarga w sprawie o sygn. II SAB 256/03 kwestii dotyczących ustalenia statusu skarżącego jako funkcjonariusza ABW. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 1 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W przedmiotowej sprawie Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do chwili obecnej nie rozpatrzył wniosków skarżącego z dnia 14 lipca i 28 lipca 2003 r., w których skarżący domagał się wypłacenia zaległego uposażenia. Za rozstrzygniecie tego wniosku nie może być bowiem uznane pismo z dnia [...] września 2003 r., gdyż pismo to zawiera jedynie informacje i opinie. O tym, zaś że właściwy w tej sprawie organ administracji publicznej, tj. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ma ustawowy obowiązek rozstrzygnięcia wniosku skarżącego świadczy okoliczność, iż do chwili obecnej nie została skarżącemu doręczona decyzja Szefa ABW o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego oraz utrzymująca ją w mocy decyzja z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...]. Zamiast tych decyzji skarżącemu doręczono jedynie pisma informacyjne z dnia 9 lipca 2002 r. i 12 sierpnia 2002 r. W postanowieniu z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 3098/02 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucając skargę na decyzję Szefa ABW z tego powodu, iż uznał ją za przedwczesną jednoznacznie stwierdził, że zgodnie z art. 109 § 1 kpa stronie doręcza się decyzję na piśmie. Takiego zaś skutku nie wywołuje inne pismo stanowiące jedynie rodzaj zawiadomienia podpisane przez inny organ. Dodatkowo należy podnieść, że w myśl art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany dopiero od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Odmienne zaś twierdzenie, a mianowicie że wystarczające było doręczenie skarżącemu pisma o wypowiedzeniu stosunku służbowego stanowi niedopuszczalną polemikę z powołanym wyżej orzeczeniem NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt. II SA 3098/02. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż zgodnie z obowiązującym wówczas art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Podobna regulacja jest zawarta w obecnie obowiązującym art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Niezależnie od powyższych uwag stwierdzić należy, że odmiennej regulacji w omawianej sprawie nie zawiera art. 230 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. nr 74, poz. 676). Wprawdzie zgodnie z tym przepisem stosunek służbowy ulega rozwiązaniu w terminie 1 miesiąca liczonym od dnia doręczenia funkcjonariuszowi pisma o wypowiedzeniu stosunku służbowego, lecz przez pismo to należy rozumieć decyzję o wypowiedzeniu stosunku służbowego. O takiej decyzji można też mówić w przypadku pisemnej informacji o wypowiedzeniu stosunku służbowego o jakiej mowa w art. 230 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy o ABW i AW. Kierując się powyższymi względami Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 3 § 2 pkt 8 i 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 209 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło