II SAB 370/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący A. WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursów na stanowiska: [...] Ministerstwa Nauki i Informatyzacji; [...] Departamentu [...] w Ministerstwie Obrony Narodowej; [...] Departamentu [...] w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji; [...] Departamentu [...] w Urzędzie Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś § 2 stanowi, iż kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. decyzje administracyjne. Przeprowadzenie konkursu na wyższe stanowiska w służbie cywilnej należy do kompetencji Szefa Służby Cywilnej (art. 12 ust. 1 pkt 6 i art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej - Dz. U. Nr 49, poz. 483 z późn. zm.). Działa on w tym zakresie jako centralny organ administracji rządowej, właściwy w sprawach służby cywilnej a nie jako pracodawca. Podejmowane w jego imieniu przez zespół konkursowy, przewidziane w § 6 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 1028) uchwały o dopuszczeniu albo odmowie dopuszczenia do udziału w konkursie stanowią rozstrzygnięcia o charakterze decyzji administracyjnych w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym przysługuje od nich środek zaskarżenia w postaci odwołania do Szefa Służby Cywilnej na zasadach określonych w kpa. Również taki charakter mają uchwały zespołu konkursowego o wyniku konkursu przewidziane w § 14 ww. rozporządzenia, który stanowi, że przewodniczący zespołu przekazuje Szefowi Służby Cywilnej dokumentację przebiegu konkursu w terminie 7 dni od podjęcia uchwały o wyniku konkursu (ust. 1). W terminie 7 dni do otrzymania dokumentacji, o której mowa w ust. 1, Szef Służby Cywilnej zawiadamia kandydata na piśmie, za potwierdzeniem odbioru, o wyniku konkursu, o którym mowa w § 13 ust. 1 oraz o otrzymanych przez kandydata ocenach (ust. 3). Stosownie do § 16 ust. 1 kandydat składa odwołanie od wyniku konkursu do Szefa Służby Cywilnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w § 14 ust. 3. W rozpatrywanej sprawie dotyczącej konkursów na stanowiska: ─ [...] Ministerstwa Nauki i Informatyzacji [...], ─ [...] Departamentu [...] w Ministerstwie Obrony Narodowej [...], ─ [...] Departamentu [...] w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji [...], ─ [...] Departamentu [...] w Urzędzie Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast [...] ich uczestnik, Pan A. S., przewidzianych prawem odwołań nie składał. Wniósł natomiast skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Szefa Służby Cywilnej zarzucając mu, że nie wydaje decyzji administracyjnych oraz domagając się stwierdzenia nieważności przedmiotowych postępowań konkursowych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 stwierdził niedopuszczalność skargi i orzekł jak w sentencji.