II SAB 371/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący A. WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko [...] Departamentu [...] w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów postanawia odrzucić skargę Uchwałą zespołu konkursowego z dnia [...] września 2003 r. Pan A. S. został dopuszczony do udziału w konkursie na stanowisko [...] Departamentu [...] w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismem z dnia [...] października 2003 r. Szef Służby Cywilnej, działając na podstawie § 14 ust. 3, § 15 i § 16 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzenia konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 1028), zawiadomił skarżącego o wyniku konkursu, o prawie wglądu do uchwały o wyniku konkursu oraz pouczył o prawie złożenia odwołania do Szefa Służby Cywilnej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie ww. konkursu A. S. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postępowania konkursowego ze względu na jego wadliwość. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Służby Cywilnej wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przeprowadzenie konkursu na wyższe stanowiska w służbie cywilnej należy do kompetencji Szefa Służby Cywilnej (art. 12 ust. 1 pkt 6 i art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia o służbie cywilnej - Dz. U. Nr 49, poz. 483 z późn. zm.). Działa on w tym zakresie jako centralny organ administracji rządowej, właściwy w sprawach służby cywilnej. Podejmowane przez występujący w jego imieniu zespół konkursowy, przewidziane w § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 1028) rozstrzygnięcia o wyniku konkursu stanowią decyzje administracyjne w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem są jednoznacznymi i władczymi wypowiedziami władzy publicznej o prawie do zatrudnienia w służbie cywilnej. Właściwość sądu administracyjnego do kontroli działalności administracji publicznej i stosowania środków określonych w ustawie wynika wprost z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarżącego Szef Służby Cywilnej pismem z dnia [...] października 2003 r. zawiadomił o uchwale zespołu konkursowego w przedmiocie wyniku konkursu oraz pouczył o prawie odwołania od wyniku konkursu zgodnie z § 16 ust. 1 przywołanego rozporządzenia. Z akt sprawy nie wynika aby skarżący skorzystał z tego prawa i wniósł skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast art. 58 § 1 pkt 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych powodów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.