II SAB 374/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędziowie NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) A. WSA Jacek Fronczyk Protokolant Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpoznania odwołania oddala skargę W dniu 19 czerwca 2003 r. p. J. K. wystąpił do Szefa Biura Ochrony Rządu o ustalenie, że z mocy prawa uzyskał status funkcjonariusza BOR. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie złożył pisemnego oświadczenia, o jakim mowa w art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. Nr 27, poz. 298). Pismem z dnia 10 lipca 2003 r. Szef BOR poinformował p. J. K., że zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o BOR funkcjonariuszem z mocy prawa stawał się żołnierz zawodowy pełniący służbę w dniu wejścia w życie ustawy w jednostce wojskowej nr 1004 – Biura Ochrony Rządu. Pan J. K. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. z dniem [...] stycznia 2001 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy. W związku z powyższym Szef BOR uznał, że wniosek p. J. K. z dnia 29 czerwca 2003 r. o ustalenie, że z mocy prawa uzyskał status funkcjonariusza BOR nie zasługuje na uwzględnienie. Traktując powyższe pismo Szefa BOR z dnia 10 lipca 2003 r. jako decyzję administracyjną, w dniu 23 lipca 2003 r. p. J. K. zaskarżył ją do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Podniósł, że błędne jest przyjęcie, iż w dniu [...] stycznia 2001 r. został zwolniony ze służby wojskowej, albowiem doręczona mu decyzja ostateczna Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2000 r. określała termin zwolnienia na dzień [...] czerwca 2001 r. Inna decyzja o wypowiedzeniu stosunku służbowego z dniem [...] grudnia 2001 r. nie została mu doręczona, zaś po tej dacie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utracił kompetencje w stosunku do żołnierzy. Pismem z dnia 22 sierpnia 2003 r. p.o. dyrektora Biura [...] MSWiA poinformował p. J. K., że pismo Szefa BOR z dnia 10 lipca 2003 r. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107 kpa. Dodatkowo wyjaśnił, że w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu, p. J. K. nie pełnił czynnej służby zawodowej w jednostce wojskowej nr 1004 - BOR, co oznacza, że ww. ustawa nie ma do niego zastosowania. W dniu 18 listopada 2003 r. p. J. K. skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegającą na nierozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Szefa BOR z dnia 10 lipca 2003 r. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie jest niesporne, że decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję p.o. dyrektora [...] MSWiA nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. wypowiadającą skarżącemu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz. U. z 1997 r., Nr 10, poz. 55 ze zm.). Jak wynika z oświadczeń złożonych na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r. przez pełnomocnika skarżącego twierdzenie o tym, iż skarżący pozostawał w służbie w dniu wejścia w życie ustawy o BOR, tj. w dniu 30 marca 2001 r., skarżący wywodzi z faktu, iż powołana wcześniej decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2001 r., została doręczona skarżącemu dopiero w lutym 2002 r., co oznacza że zwolnienie skarżącego ze służby nie mogło nastąpić przed tą datą. W tym miejscu należy przypomnieć, że zarzut antydatowania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] i doręczenia jej skarżącemu w dniu 21 stycznia 2002 r. został podniesiony w skardze p. J. K. na tę właśnie decyzję skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 lutego 2002 r. sygn. II SA 1450/02. Z akt powołanej sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 24 lutego 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. W pisemnym uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny ustosunkował się do podniesionego przez skarżącego zarzutu stwierdzając, że data w jakiej doszło do doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji nie wpływa na bieg okresu wypowiedzenia dokonanego decyzją z dnia [...] marca 2000 r. Wypowiedzenie skończyło swój bieg z dniem [...] stycznia 2001 r., skutkiem czego, decyzją z dnia [...] stycznia nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej. W świetle powyższego nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że w dniu 16 marca 2001 r. pozostawał on w służbie wojskowej. Słuszne jest zatem stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, że art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. Nr 27, poz. 298) nie ma do skarżącego zastosowania, ponieważ w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 30 marca 2003 r. skarżący nie pełnił służby wojskowej. Wskazany przepis nie mógł tym samym stanowić podstawy prawnej do rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej wniosku skarżącego z dnia 19 czerwca 2003 r. Uwaga powyższa odnosi się do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej i to niezależnie od rodzaju takiego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 139 ust. 1 ustawy o BOR żołnierze zawodowi pełniący w dniu wejścia w życie ustawy służbę w Jednostce Wojskowej nr 1004 – Biuro Ochrony Rządu stają się z mocy prawa funkcjonariuszami BOR, chyba że w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy złożą pisemne oświadczenie, że nie wyrażają na to zgody. W ocenie sądu użyte w powołanym przepisie sformułowanie "z mocy prawa" oznacza uzyskanie przez żołnierza zawodowego po spełnieniu warunków określonych w przepisie, statusu funkcjonariusza BOR, bez potrzeby wydawania w tej sprawie decyzji administracyjnej. Przepis uzależnia bowiem skutek w postaci uzyskania przez żołnierza zawodowego określonego statusu wyłącznie od zaistnienia pewnych zdarzeń obiektywnych, który to skutek występuje ex lege, niezależnie od uznania właściwego organu. Mając na uwadze powyższe należało uznać, iż sprawa będąca przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 19 czerwca 2003 r. nie wymagała rozstrzygnięcia jej w formie decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 § 1 kpa i dlatego pismo Szefa BOR z dnia 10 lipca 2003 r. nie może być uznane za decyzję administracyjną. Nie można więc postawić Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zarzutu bezczynności w nierozpatrzeniu odwołania skarżącego od powyższego pisma. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), należało orzec jak w sentencji.