II SAB 378/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie: konkursu na stanowisko Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego postanawia: odrzucić skargę. Powołany przez Szefa Służby Cywilnej zespół konkursowy do przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego, po przeprowadzeniu postępowania konkursowego, wskazał mocą podjętej uchwały kandydata na to stanowisko. Szef Służby Cywilnej poinformował wszystkie przystępujące i biorące udział w konkursie osoby, w tym także A.S., o jego wynikach. A.S. wyrażając swoją dezaprobatę dla rozstrzygnięcia konkursowego, wniósł do Szefa Służby Cywilnej odwołanie od jego wyniku. Po rozpoznaniu odwołania Szef Służby Cywilnej w dniu [...] października 2003r. przedstawił swoje stanowisko i podał, że po zbadaniu dokumentacji konkursowej, w części odnoszącej się do sytuacji prawnej skarżącego w tym konkursie, nie stwierdził naruszenia zasad w jego przeprowadzeniu wskazując na brak podstaw do zastosowania art. 47 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r. Nr 49, poz. 483 z późn. zm.). W uzasadnieniu zwrócił uwagę, że osoba ubiegająca się o udział w konkursie powinna spełnić stawiane jej wymagania podane w ogłoszeniu zamieszczonym w Biuletynie Służby Cywilnej. Powołując się na datę i numer publikatora Szef Służby Cywilnej podkreślił, że A.S. mocą uchwały zespołu konkursowego nie został dopuszczony do udziału w konkursie, albowiem nie posiadał wymaganego pięcioletniego doświadczenia zawodowego na stanowisku kierowniczym w urzędach administracji publicznej. Z tych względów, nie znajdując podstaw do zmiany przedmiotowej uchwały, Szef Służby Cywilnej nie uwzględnił odwołania skarżącego, jednocześnie pouczając go o możliwości wniesienia odwołania - powództwa do sądu pracy – Sądu Rejonowego dla [...], [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2003r. A.S. zarzucając bezczynność Szefowi Służby Cywilnej polegającą na nie wydaniu decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu konkursu, wniósł o stwierdzenie nieważności tegoż postępowania i o powtórzenie czynności konkursowych. Ponadto wniósł "o wstrzymanie nielegalnego działania strony przeciwnej mającego na celu nielegalne obsadzanie stanowisk przez inne osoby". W odpowiedzi na skargę z dnia 30 grudnia 2003r. Szef Służby Cywilnej wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarga na bezczynność może być wniesiona tylko w tych przypadkach, kiedy przepis prawa przewiduje działanie organu, a organ pozostaje w zwłoce. SSC podkreślił, że w niniejszej sprawie podjęte czynności nie dają podstaw do formułowania zarzutu bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). A.S. zarzucił Szefowi Służby Cywilnej bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednak korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już orzeczenie organu. Nie budzi wątpliwości, że rozstrzygnięcie wydane w dniu [...] października 2003r. przez Szefa Służby Cywilnej na skutek złożonego odwołania od wyniku konkursu jest decyzją administracyjną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2001.02.14 lutego 2001r., sygn. akt. II SA 2908/00, Pr. Pracy 2001/4/42). Skoro więc przed złożeniem skargi organ wydał decyzję i decyzja ta została A. S. doręczona z dniem 27 października 2003r., to skargę wniesioną w dniu 7 listopada 2003r. należało uznać za niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987r., sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1/87 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 1999r. w sprawie II SAB 190/99, niepublikowane). W takim stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.