II SAB 381/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-04-06

Skład orzekający: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego jest postanowieniem, którego nieważność można stwierdzić w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, a w konsekwencji, czy nierozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności takiego pisma przez Ministra Sprawiedliwości stanowi bezczynność organu?
Ratio decidendi
Pismo Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest postanowieniem w rozumieniu art. 123 § 1 kpa, lecz jedynie wyjaśnieniem. W związku z tym, brak jest podstaw do żądania stwierdzenia jego nieważności. Nierozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności pisma, które nie jest postanowieniem, nie stanowi bezczynności organu. Skarga na bezczynność w takiej sytuacji jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący Z. L. złożył skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności pisma Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący uważał, że pismo Prezesa NSA z dnia 16 października 2003r. jest postanowieniem, którego nieważność powinna zostać stwierdzona. Minister Sprawiedliwości nie rozpoznał wniosku, co skarżący uznał za bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności pisma Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego Postanawia: odrzucić skargę. Pismo Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2003r. skierowane do skarżącego, w odpowiedzi na jego pismo z dnia 6 października 2003r. nie jest postanowieniem, o jakim mowa w art. 123 § 1 kpa, lecz jedynie wyjaśnieniem kwestii poruszanych przez skarżącego. Brak jest zatem podstaw procesowych do żądania przez skarżącego stwierdzenia jego nieważności w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym nierozpatrzenie wniosku skarżącego w tym przedmiocie przez Ministra Sprawiedliwości, nie świadczy o bezczynności, skoro Minister Sprawiedliwości nie był zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego, w żadnej z form określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), to skarga na bezczynność jest niedopuszczalna w świetle art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy. Z tych przyczyn na mocy art. 58 § 1 pkt 6 wymienionej ustawy należało postanowić jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło