II SAB/Wa 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A. M. i M. M. na bezczynność Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2013 r. o udzielenie informacji publicznej 1. zobowiązuje Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. z siedzibą w K. do rozpatrzenia wniosku skarżących A. M. i M. M. z dnia [...] października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. z siedzibą w K. na rzecz skarżących A. M. i M. M. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. M. i M. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. z siedzibą w K. w rozpatrzeniu wniosku skarżących z dnia [...] października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w której to skardze zażądali: 1. stwierdzenie bezczynności Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżących A. M. i M. M. z dnia [...] października 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej; 2. zobowiązanie Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. z siedzibą w K. do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie, zgodnie z wnioskiem skarżących A. M. i M. M. z dnia [...] października 2013 r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wydanego orzeczenia w niniejszej sprawie; 3. zasądzenie od Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. z siedzibą w K. na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż A. M. i M. M. są właścicielami nieruchomości (działki nr [...]), na których zostały posadowione urządzenia do przesyłu energii elektrycznej. W piśmie z dnia [...] października 2013 r. skarżący wezwali Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. z siedzibą w K. do uregulowania w drodze ugody zagadnień związanych z użytkowaniem przez Spółkę nieruchomości – ustalenia stosownego odszkodowania w związku ze służebnością nieruchomości oraz zażądali, w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej, udostępnienia poprzez przesłanie im dokumentacji techniczno-prawnej w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na powyższej nieruchomości, w szczególności do przesłania kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na tych działkach oraz innych dokumentów techniczno – prawnych to jest (jak to ujęto we wniosku) protokołów odbiorów technicznych i przekazania linii energetycznych i słupów energetycznych do eksploatacji, protokołów zdawczo - odbiorczych linii energetycznych i słupów energetycznych, protokołów zdawczo - odbiorczych środków trwałych przekazania na rzecz ówczesnego państwowego przedsiębiorstwa energetycznego, dzienników budów linii i słupów energetycznych, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej np. Urzędy Wojewódzkie, Burmistrzów Miast, Wojewódzkich Zarządów Rozbudowy Miast i Osiedli itp. ustalające miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym cześć opisową i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych itp. Skarżący nadmienili, iż Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w piśmie z dnia [...] października 2013 r. oraz do dnia wniesienia skargi nie ustosunkowały się w żaden sposób do wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. z siedzibą w K. wniosły o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia niniejszego żądania o oddalenie skargi. Uzasadniając swoje stanowisko w przedmiocie odrzucenia skargi, Spółka wskazała, iż skarżący nie uiścili pełnego wpisu od skargi oraz nadto w niniejszej sprawie brak jest przedmiotu możliwego do objęcia skargą na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej albowiem żądanie udostępnienia dokumentów jest związane z dochodzeniem przez skarżących od Spółki roszczenia cywilnego. Z tych też względów żądanie to nie dotyczy dostępu do informacji publicznej, ale informacji w indywidualnej sprawie. Taka informacja nie mieści się w zakresie art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący powołują się wprawdzie na ustawę o dostępie do informacji publicznej ale w rzeczywistości informacja, o którą wnoszą, nie dotyczy tej ustawy, ale dotyczy realizacji ich indywidualnego roszczenia cywilnego. W konsekwencji odmowa udzielenia odpowiedzi na jej wniosek nastąpiła nie w formie decyzji, która ma zastosowanie wyłącznie do informacji publicznej. Uzasadniając żądanie oddalenia skargi, Spółka również wskazała na to, że skarżący występują w konkretnej własnej sprawie, a mianowicie w sprawie urządzeń elektroenergetycznych posadowionych na ich nieruchomości. Żądanie informacji, obejmującej udostępnienie niedookreślonego rodzaju dokumentów (nie ograniczając się w tym zakresie do decyzji administracyjnych), nie jest sformułowane od strony zbiorczej (objętej interesem publicznym, uzasadniającym stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej), ale od strony indywidualnego interesu właściciela nieruchomości, który domaga się przekazania wszelkich informacji nieograniczonych ani czasowo ani rodzajowo dotyczących wybudowania na jego nieruchomości urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, w związku z którym kieruje swoje roszczenia cywilne względem aktualnego właściciela tych urządzeń. Z treści pisma z dnia [...] października 2013 r., oraz z celu w jakim zostały one wniesione oraz zakresu umieszonego w nich wniosku, wyraźnie wynika, że uzyskane informacje mają służyć dochodzeniu względem Spółki roszczeń cywilnych i wszczęciu indywidualnej sprawy, u podstaw której leży naruszenie własności a nie informacja publiczna. Zatem w żądaniu udostępnienia dokumentów brak jest elementu publicznego a tymczasem informacja publiczna musi dotyczyć sprawy publicznej. Spółka podniosła, iż jest ona zobowiązana do udostępniania w drodze informacji publicznej jedynie tych dokumentów, które sama wytworzyła w związku z wykonywanymi przez nią zadaniami publicznymi, a nie do udostępnienia wszystkich dokumentów objętych katalogiem wskazanym w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. O obowiązku udostępnienia danych decyduje zbieg okoliczności podmiotowych (art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępnie do informacji publicznej) i okoliczności przedmiotowych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o dostępnie do informacji publicznej). Zakres danych podlegających udostępnieniu powinien mieścić się w zakresie zbiegu tych okoliczności podmiotowych i przedmiotowych. Informacje nie pozostające w związku z zadaniami wykonywanymi przez podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępnie do informacji publicznej, nie podlegają udostępnieniu w trybie ww. ustawy. Nie każdy przecież dokument będący w posiadaniu Spółki powinien być uznany za informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy o informacji publicznej a tylko taki, który dotyczy sprawy związanej w wykonywaniem zadań publicznych przez Spółkę (tak jak przewiduje to art. 61 ust. 1 Konstytucji). Dokumenty nie związane z wykonywaniem obowiązków OSP (obowiązki operatora systemu przesyłowego), a związane z indywidualnym roszczeniami właścicieli (powiązanymi z inwestycjami, które nie były realizowane przez Spółkę) nie mają związku z zadaniami publicznymi i dobrem wspólnym i z tych też względów nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wartym podkreślenia jest, że dokumenty co do budowy linii [...] (począwszy od 1947 roku), których udostępnienia żądają skarżący, nie zostały wytworzone przez Spółkę, ani nie zostały wydane w związku z inwestycją prowadzoną przez Spółkę (Spółka istnieje od 2004 roku), co przesądza o tym, że nie mają one związku z zadaniami, które były wykonywane przez Spółkę. Nadto Spółka wskazała, iż sposób sformułowania żądania zmierza do uzyskania bliżej nieskonkretyzowanych dokumentów. Skarżący nie sprecyzowali jakie konkretnie dokumenty są objęte wnioskiem. Zakres żądanych informacji nie obejmuje wyłącznie decyzji administracyjnych, ale dotyczy wszelkich dokumentów (bez rozróżnienia dokumentów urzędowych i dokumentów prywatnych), protokołów z odbioru (które nie są dokumentami urzędowymi) oraz bliżej nieokreślonych dokumentów techniczno-prawnych (których zidentyfikowanie z uwagi na szczególną ogólnikowość wniosku jest niemożliwe). Zakres żądanych dokumentów nie został również w jakikolwiek sposób określony co do czasu jaki ma obejmować. Z powyższego wynika, że wykonanie wniosku Skarżących, nie sprowadza się do prostego udostępnienia konkretnego dokumentu, ponieważ wymaga w pierwszej kolejności zidentyfikowania wszystkich dokumentów na przestrzeni od wybudowania linii tj. od 1947 roku do chwili obecnej, a następnie zebranie ich według kryterium podanego przez stronę skarżąca, tj. według kryterium "stosowności". Nadto w celu zadośćuczynienia żądaniu z dnia [...] października 2013 r. konieczne jest w dalszej kolejności poddanie ocenie zidentyfikowanych i wybranych dokumentów, z punktu widzenia występowania informacji chronionych prawem na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.), art. 9c ust. 4, ust. 4a, art. 9d ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r., poz. 1059 ze. zm. w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 września 2013 r.), art. 16 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U.UE.L.2009.211.55). Na czynności techniczne, które muszą zostać podjęte w celu uczynienia zadość wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej w niniejszej sprawie, składają się zatem: (1) analiza dokumentacji obejmującej okres 66 lat i jej odpowiednie zestawienie na podstawie kryteriów podanych we wniosku oraz (2) poddanie tak zidentyfikowanej dokumentacji ocenie z punktu widzenia występowania informacji chronionych prawem. Powyższe okoliczności przesadzają o tym, że Spółka nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, która mogłaby być "na zasadzie automatu" przekazana. Uczynienie zadość temu wnioskowi musi zostać poprzedzone dokonaniem złożonych i czasochłonnych czynności polegających na przygotowaniu (zestawieniu) informacji według kryteriów podanych we wniosku, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie znacznych środków osobowych i finansowych. Powyższe okoliczności przesądzają o tym, że informacja, której żąda strona skarżąca spełnia wymagania zakwalifikowania jej jako informacji przetworzonej. Reasumując, w ocenie Spółki, sposób sformułowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej czynił niemożliwym jego rozpatrzenie, zaś przedmiotowy wniosek dotyczy sprawy prywatnej skarżących a nie informacji publicznej, co stanowi, iż Spółka nie była zobowiązana do działania przewidzianego w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o wyżej ustalony stan faktyczny, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności należy ustosunkować się do żądania odrzucenia skargi. Wobec właściwego opłacenia skargi przez skarżących zarzut jej odrzucenia z tej przyczyny jest chybiony. Także generalnie przedmiot żądanej wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. informacji mieści się w ramach zakreślonych ustawą o dostępie do informacji publicznej, jednakże gdyby tak nie było, to była by to przesłanka do oddalenia skargi, a nie do jej odrzucenia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. jako podmiot wykonujący zadania publiczne, są podmiotem generalnie zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wynika z treści art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy (porównaj wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 lipca 2006 r., sygn. akt P 24/05), zaś żądana przez wnioskodawów informacja – generalnie stanowi informację publiczną. Żądana informacja wiąże się wprost z publiczną sferą działania Spółki wskazaną w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.) – obowiązkami operatora. Prawo do uzyskania informacji publicznej posiada każdy, bez potrzeby wskazywania na cel przyświecający uzyskaniu tej informacji, czy wykazywania istnienia interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ustawy). Na tym etapie ewentualnych sporów miedzy stronami - co do roszczeń związanych z posadowieniem na nieruchomości skarżących urządzeń do przesyłu energii elektrycznej - nie można wskazać na uregulowania innej ustawy, niż ustawa o dostępie do informacji publicznej, która umożliwiałaby skarżącym dostęp do żądanej informacji i co w rozumieniu art. 1 ust. 2 wyłączałoby stosowanie w niniejszej sprawie przepisów tejże ustawy. Także strony (co wynika z akt sprawy) zagadnienie wzajemnych rozliczeń z tytułu posadowienia tych urządzeń starają się rozwiązać na drodze negocjacji i jak dotąd w sprawie tych rozliczeń nie toczy się między nimi postępowanie przed sądem powszechnym. Wskazać także należy, iż stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) do udostępniania informacji publicznych obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (pkt. 5 wyżej wskazanego przepisu). Zatem podmioty nie będące organami administracji, z uwagi na wykonywanie zadań publicznych (o czym wspomniano wyżej), mogą być zobowiązane do wykonywania obowiązku udostępniania określonych informacji publicznych na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej i z tego powodu podlegać właściwości sądów administracyjnych w sprawach o bezczynność w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W niniejszej sprawie z pewnością można stwierdzić, iż generalnie zawarte w piśmie skarżących z dnia [...] października 2013 r. żądania (wpływ wniosku do Spółki w dniu 21 października 2013 r.) - co do udostępnienia skarżącym, poprzez przesłanie, dokumentacji techniczno-prawnej w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na powyższej nieruchomości, w szczególności do przesłania kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na tych działkach oraz innych dokumentów techniczno – prawnych to jest - (jak to ujęto we wniosku) protokołów odbiorów technicznych i przekazania linii energetycznych i słupów energetycznych do eksploatacji, protokołów zdawczo - odbiorczych linii energetycznych i słupów energetycznych, protokołów zdawczo - odbiorczych środków trwałych przekazania na rzecz ówczesnego państwowego przedsiębiorstwa energetycznego, dzienników budów linii i słupów energetycznych, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej np. Urzędy Wojewódzkie, Burmistrzów Miast, Wojewódzkich Zarządów Rozbudowy Miast i Osiedli itp. ustalające miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym cześć opisową i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych itp. – są informacjami publicznymi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek ten generalnie określa zakres interesujących wnioskodawców dokumentów oraz wskazuje, iż są zainteresowani przesłaniem ich kserokopii (a nie udostępnieniem do wglądu tych dokumentów). Zatem po otrzymaniu tego wniosku, Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. powinny przystąpić do jego rozpatrzenia i w przypadku wystąpienia wątpliwości co do żądanych dokumentów, czy też ich zakresu czasowego, zwrócić się do zainteresowanych o stosowne wyjaśnienia, czy doprecyzowanie wniosku. Takich działań Spółka nie podjęła, do chwili zawiśnięcia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie sprawy ze skargi na bezczynność, mimo, iż w piśmie z dnia 31 października 2013 r. ustosunkowała się do pozostałych kwestii zawartych w piśmie skarżących z dnia [...] października 2013 r., nie związanych z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Takie działanie a ściślej brak jakichkolwiek działań w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stanowi oczywistą bezczynność Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku. Wskazywanie przez Spółkę dopiero w odpowiedzi na skargę na takie aspekty sprawy jak: niezrozumiałość niektórych fragmentów żądania, ewentualne sprecyzowanie czasowego kryterium wytworzenia żądanych dokumentów, czy wątpliwości co do ewentualnego uszeregowania tych dokumentów albo zagadnienie ewentualnego zakwalifikowania żądanej dokumentacji jako przetworzonej, czy też zagadnienia tajemnicy przedsiębiorstwa jako ewentualnej przesłanki odmowy żądanej informacji, powinny zostać przez Spółkę załatwiane bezpośrednio po wpływie przedmiotowego wniosku, zgodnie z procedurą przewidzianą w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podnoszenie powyższych okoliczności jest zatem dalece spóźnione i nie może stanowić o przesłance oddalenia skargi zaś wskazywane w odpowiedzi na skargę problemy związane z ewentualnymi trudnościami w rozpatrzeniu wniosku stanowią, na obecnym etapie sprawy, czynności pozorne. W tym zakresie wskazać należy, iż takie aspekty sprawy jak udostępnienie stosownych decyzji organów administracji publicznej ustalających miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny, w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym cześć opisową i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych na nieruchomości skarżących (jak to opisowo wskazuje wniosek z dnia [...] października 2013 r.), nie powinny stanowić dla Spółki problemu co do określenia treści żądanych dokumentów. Zatem w tych aspektach wniosku, brak jego niezwłocznego rozpatrzenia przez Spółkę stanowi oczywistą bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Wskazywane przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne Operator S.A. orzeczenia sądów administracyjnych dotyczą nieco innej sytuacji - gdy skarżący mając zagwarantowany, poprzez przepisy innych ustaw, dostęp do żądanej informacji nie realizuje swoich uprawnień z tych ustaw, a prawo do informacji wywodzi z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W stanach faktycznych wskazanych w powyższych orzeczeniach znajduje zastosowanie art. 1 ust. 2 przedmiotowej ustawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje. Natomiast podniesiona kwestia - czy Spółka powinna posiadać możliwości ochrony przed roszczeniami właścicieli nieruchomości, na których posadowiono urządzenia służące działalności tejże Spółki, zwłaszcza możliwości nie ujawniania dokumentów, jeżeli ma to służyć ochronie jej prawnie usprawiedliwionych interesów - stanowi zagadnienie regulowane w drodze art. 14 ust. 2 w wz. z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zagadnienie to powinno zatem zostać wyartykułowane w formie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16), charakterystycznej dla omawianej ustawy i wówczas zagadnienie to może zostać w tym konkretnym stanie faktycznym ocenione przez sąd administracyjny. Reasumując, Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. nie wykonały żądania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie żądania udostępnienia dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń przesyłu energii elektrycznej usytuowanych na nieruchomości skarżących, zatem w rozumieniu przepisu art. 149 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), pozostawały w tym zakresie w bezczynności. Zatem Spółka zobowiązana jest do rzetelnego rozpatrzenia wniosku. Brak powyższego działania ze strony Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w zakresie rozpatrzenia powyższej sprawy powoduje uznanie pozostawania przez Spółkę w bezczynności, co zostało stwierdzone w pkt 1 wyroku. Zgodnie z treścią art. art. 149 § 1 zdanie drugie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało także orzec, czy bezczynność zobowiązanej Spółki mała charakter rażącego naruszenia prawa. W tym zakresie, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Spółki nie mała rażącego charakteru (pkt 2 wyroku). Wyważając tę ocenę bezczynności, Sąd miał na uwadze to, iż mimo krótkich terminów ustanowionych w ustawie o dostępie do informacji publicznej na udzielenie zainteresowanemu odpowiedzi, obie strony zajmowały się przede wszystkim problemem wzajemnych rozliczeń, dlatego w zwłoce w udostępnieniu informacji nie można dopatrzeć się złej woli Spółki – rażącego naruszenia prawa. Wskazać tu także należy, iż zagadnienie rozliczeń, co wynika z treści pisma z dnia [...] października 2013 r. również bardziej absorbowało skarżących niż sprawa udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej. Ponieważ w chwili wniesienia skarga była zasadna i nadto została ona uwzględniona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o kosztach niniejszego postępowania. Z tych wszystkich wyżej wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.