II SAB/Wa 100/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wyłączenie: sędziego WSA Anny Mierzejewskiej, sędziego WSA Stanisława Marka Pietrasa oraz asesora WSA Jarosława Trelki w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej postanawia: - oddalić wniosek - W dniu 27 marca 2008 r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżący A. S. złożył ustnie do protokołu posiedzenia wniosek o wyłączenie Przewodniczącego składu sędziowskiego tj. sędziego WSA Anny Mierzejewskiej, oraz pozostałych członków składu, tj. sędziego WSA Stanisława Marka Pietrasa oraz asesora WSA Jarosława Trelki zarzucając Przewodniczącej składu orzekającego stronniczość. W dniu 27 marca 2008 r. sędziowie orzekający w niniejszej sprawie złożyli pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyłączające ich od udziału w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 100/07 oraz, że nie istnieją innego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego (oświadczenia w aktach sprawy). Z uwagi na braki formalne wniosku, Sąd wezwał skarżącego do ich uzupełnienia poprzez uprawdopodobnienie przyczyn uzasadniających wątpliwości co do bezstronności każdego sędziego z osobna oraz uprawdopodobnienia, że przyczyna wyłączenia powstała lub stała się znana skarżącemu dopiero po przystąpieniu do rozprawy. Skarżący, pismem z dnia 28 marca 2008 r., a następnie uzupełniając pismem z dnia 7 kwietnia 2008 r., oświadczył, iż zarzuca składowi orzekającemu stronniczość, z uwagi na fakt, iż wszystkie zgłoszone przez niego na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. do protokołu wnioski dowodowe i procesowe Sąd oddalił bez podania wystarczającego uzasadnienia prawnego czy faktycznego. Ponadto zarzucił składowi orzekającemu "brak komunikacji" oraz faworyzowanie strony przeciwnej i przejawianie niechęci do skarżącego. Oświadczył również, iż żąda zapewnienia mu przez sąd "należytej ochrony prawnej, a oczywiste każde uchybienia w tym przedmiocie w szczególności w postępowaniu dowodowym traktuje jako procesową stronniczość". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Stosownie zaś do treści art. 19 cytowanej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy). W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziów w niniejszej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, że wydanie przez sędziego postanowień w sprawie, z którym skarżący się nie zgadza, nie może "samo w sobie" oznaczać braku bezstronności sędziego. Nie można tłumaczyć oddalenia wniosków dowodowych, które skarżący złożył na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r., jako przejaw stronniczości, faworyzowanie strony przeciwnej i "braku komunikacji" składu orzekającego w sprawie. Ocena wydawanych przez sędziego orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Co prawda postanowienie o oddaleniu wniosków dowodowych jest niezaskarżalne, tj. nie przysługuje od niego odrębny środek zaskarżenia w postaci zażalenia, jednak nie oznacza to, że nie może ono podlegać kontroli sądu II instancji z uwagi na treść art. 191 cytowanej ustawy. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59). Ponadto z oświadczeń Przewodniczącego składu sędziowskiego i pozostałych członków składu oraz okoliczności sprawy nie wynika, aby osoby te łączyły z wnioskodawcą jakiekolwiek relacje wskazujące na możliwość przypisania tymże sędziom stronniczości. Natomiast subiektywne odczucia skarżącego co do "braku komunikacji" i faworyzowaniu strony przeciwnej oraz niechęci składu orzekającego w stosunku do skarżącego nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziów w sytuacji, w której żadne obiektywne okoliczności nie przemawiają za zróżnicowanym traktowaniem uczestników postępowania przez tychże sędziów. Reasumując należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.