II SAB/Wa 1000/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Okręgowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z siedzibą w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z siedzibą w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie [...] (zwane dalej Stowarzyszeniem) w [...] wnioskiem z 18 lutego 2015 r., złożonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwróciło się do Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kserokopii lub skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego wydanych w latach 2011-2014 r. Wobec braku reakcji na powyższy wniosek Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w zakresie nierozpoznania wniosku z 21 lutego 2015 r. Wnosząc o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku i zasądzenia kosztów postępowania, Stowarzyszenie podniosło, że organ nie odpowiedział na jego wniosek z 21 lutego 2015 r. nie udzielił żądanych informacji w zakresie skanów orzeczeń. W odpowiedzi na skargę Sąd [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej poinformował, iż doręczono mu wniosek strony skarżącej z dnia 21 lutego 2015 r. Nr [...] dotyczący terminów i dat posiedzeń organu, natomiast nie doręczono mu wniosku Stowarzyszenia z 18 lutego Nr [...], dotyczącego skanów orzeczeń wydanych w latach 2011-2014. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Nawet gdyby przyjąć, że wniosek Stowarzyszenia z dnia 21 lutego 2015 r., dotyczący udostępnienia skanów orzeczeń za lata 2011-2014, nie wpłynął do Okręgowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, to najpóźniej w dacie doręczenia odpisu skargi, treść wniosku informacyjnego z dnia 21 lutego 2015 r. sformułowana w pierwszym zdaniu uzasadnienia skargi została organowi zaprezentowana. W odpowiedzi na skargę (z dnia 13 października 2015 r.) organ zawarł odpowiedź na wniosek informacyjny strony skarżącej z 21 lutego 2015 r. Nr [...], dotyczący terminów i miejsc posiedzeń organu. Nie odniósł się jednak do wniosku, dotyczącego skanów orzeczeń wydanych w latach 2011-2014. Bezsporne zatem w sprawie jest, iż do dnia orzekania organ nie udostępnił Stowarzyszeniu informacji publicznej w zakresie skanów orzeczeń wydanych w latach 2011-2014. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje do stwierdzenia albo uznania lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. §1a. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. § 1b. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. § 2 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowu kwoty określonej w art. 154 § 6. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., sygn. akt IV SAB/Wa 109/07). W przedmiotowej sprawie spełniony został zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015, poz. 2058 ze zm.) Nie budzi też wątpliwości, że żądane informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 i art. 6 tej ustawy. Skoro organ nie udzielił żądanej informacji do dnia orzekania przez Sąd (w dniu 10 marca 2016 r.), do czego był zobowiązany poznając treść wniosku najpóźniej w dniu 13 października 2015 r., Sąd uznał, że pozostaje on w bezczynności i zastosowanie znajduje art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 149 § 1a w zw. z § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić organowi i stwierdzić rażącego naruszenia prawa. Wyjaśnienia organu, co do nieotrzymania wniosku informacyjnego są, w ocenie Sądu, wiarygodne zwłaszcza w kontekście, iż wniosek dotyczący skanów orzeczeń nosi datę 18 lutego 2015 r., a nie 21 lutego 2015 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 tej ustawy.