II SAB/Wa 101/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie odwołania od wyniku konkursu na stanowisko Dyrektora Departamentu [...] w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji (konkurs [...]) postanawia -odrzucić skargę- II SAB/Wa 101/04 UZASADNIENIE Powołany przez Szefa Służby Cywilnej zespół konkursowy do przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Departamentu [...] w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji, po przeprowadzeniu postępowania konkursowego, uchwałą z dnia [...] grudnia 2003 r. wskazał kandydata na to stanowisko. Pismem z dnia 1 marca 2004 r. A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej. W skardze zarzucił, że organ ten nie wydał decyzji w przedmiocie konkursu. Domagał się ponadto zobowiązania Szefa Służby Cywilnej do przeprowadzania postępowania konkursowego na przedmiotowe stanowisko i inne stanowiska w służbie cywilnej. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Cywilnej wniósł o jej oddalenie. Wyraził on pogląd, że zawarte w skardze zarzuty dotyczące ukrywania materiałów konkursowych, przeprowadzania konkursu z naruszeniem norm itd. są zbyt ogólnikowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: A.S. zarzucił Szefowi Służby Cywilnej bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Departamentu [...] w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych działań, nie podejmuje ich w terminie określonym przez przepisy prawa. Zarzut bezczynności jest zatem zasadny wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie podjęcia przez organ administracji publicznej przewidzianych prawem działań aktu. Jednak korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność stronie doręczono już orzeczenie organu. Należy zauważyć, że w piśmie z dnia 21 maja 2004 r. precyzującym skargę A.S. wskazał, iż po wniesieniu jego odwołania Szef Służby Cywilnej wydał decyzję w związku z czym skarżący skarży "stanowisko/decyzję Szefa Służby Cywilnej zajęte w odpowiedzi na odwołanie". Nie budzi wątpliwości, że rozstrzygnięcie wydane przez Szefa Służby Cywilnej na skutek złożonego odwołania od wyniku konkursu jest decyzją administracyjną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2001.02.14 lutego 2001r., sygn. akt. II SA 2908/00, Pr. Pracy 2001/4/42). Skoro więc przed złożeniem skargi organ wydał decyzję i decyzja ta została A.S. doręczona, to skargę należało uznać za niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987r., sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1/87 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 1999r. w sprawie II SAB 190/99, niepublikowane). W takim stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.