II SAB/Wa 101/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na bezczynność Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie zwrócenia się do właściwego organu celem wydania decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu lokalem mieszkalnym postanawia odrzucić skargę. I. G. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Komendanta Stołecznego Policji, polegającą na niezwróceniu się do właściwego organu o wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu lokalem mieszkalnym, położonym w W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi I. G. wskazała, iż były mąż Z. G., któremu przydzielono sporny lokal, od wielu lat nie zamieszkuje w nim i został wymeldowany z pobytu stałego. Właściciel lokalu - Miasto W., od dłuższego czasu czyni starania o rezygnację Komendanta Stołecznego Policji z posiadanego prawa dysponowania lokalem. Skarżąca podała, iż powyższe umożliwiłoby jej uregulowanie stosunków prawnych z właścicielem lokalu poprzez zawarcie umowy najmu. I. G. podniosła, iż skarżony organ wielokrotnie, bez uzasadnienia, zajmował negatywne stanowisko w tej sprawie, bez wydania decyzji administracyjnej, która umożliwiłaby jej odwołanie się do Sądu. Komendant Stołeczny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Zatem w pierwszej kolejności należy zbadać, czy Komendant Stołeczny Policji rzeczywiście pozostawał w bezczynności, tzn. czy był zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu albo podjęcia czynności, na którą mogłaby być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest, jak już wyżej wskazano, bezczynność Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie zwrócenia się do właściwego organu o wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu lokalem położonym w W. przy ul. [...]. Tymczasem pełnomocnik organu oświadczył w odpowiedzi na skargę, że nie istnieje dokument o przekazaniu wskazanego wyżej lokalu Komendzie Stołecznej Policji w trwały zarząd oraz, że lokal ten jest nadal potrzebny Komendzie, stąd nie ma podstaw do występowania z wnioskiem o wygaszenie trwałego zarządu nad lokalem. W ocenie Sądu złożenie wniosku o wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu (o co wnosi skarżąca), czy też zrzeczenie się prawa do dysponowania lokalem (a taka sytuacja mogłaby mieć ewentualnie miejsce w rozpatrywanej sprawie) należy do sfery swobodnego uznania jednostki dysponującej lokalem i zależne jest wyłącznie od potrzeb jednostki organizacyjnej, nie zaś od żądań osoby zamieszkującej w lokalu. Nadto wniosek odpowiedniej jednostki organizacyjnej inicjuje dopiero postępowanie, w którego wyniku może dojść do odmiennego ukształtowania uprawnień lub obowiązków osoby zajmującej lokal. Skoro brak jest obowiązku wydania w niniejszej sprawie decyzji lub innego aktu określonego w art. 3 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na bezczynność organu w tym zakresie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych również względów Sąd nie rozpatrywał wniosku skarżącej o dopuszczenie Miasta W. do udziału w niniejszym postępowaniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji