II SAB/Wa 102/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Starosty N. w przedmiocie niewydania orzeczenia o utracie zasiłku dla bezrobotnych postanawia - odrzucić skargę - W dniu 12 czerwca 2008 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Starosty N., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie niewydania orzeczenia w sprawie utraty zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę Starosta N. wniósł o jej odrzucenie. W dniu 14 listopada 2008 r. (data nadania przesyłki) Starosta N., w wykonaniu wezwania Sądu, złożył do akt sprawy pismo wraz z informacją udzieloną przez [...] Urząd Wojewódzki [...], z której wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 37 kpa i nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi Z. L. jest bezczynność Starosty N. w przedmiocie niewydania orzeczenia w sprawie utraty zasiłku dla bezrobotnych. Oznacza to, iż skarżącemu, wobec niewydania przez Starostę N. decyzji w ustawowym terminie, przysługiwało zażalenie do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro zatem Z. L. nie wniósł takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, a to z kolei powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.