II SAB/Wa 1034/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 2 września 2015 r. (data wpływu do organu 2 września 2015 r.) postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi - Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 2 września 2015 r. (data wpływu do organu 2 września 2015 r.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 grudnia 2015 r. W dniu 22 grudnia 2015 r. skarżący uiścił wpis od skargi. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. , sygn. akt II SAB/Wa 1034/15 Sąd odrzucił skargę, wskazując w uzasadnieniu, że wpis od skargi został uiszczony z uchybieniem wyznaczonego terminu. Pismem nadanym w dniu 15 lutego 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w dniu 8 lutego 2016 r. doręczone zostało mu postanowienie o odrzuceniu skargi. Wyjaśnił, że prowadzi wraz z żoną niewielką działalność gospodarczą, w której najczęstszą formą płatności jest przelew bankowy. Wskazał, że zdarzają się dni w których część pieniędzy ulokowana jest w towarze, a część znajduje się u kontrahentów, którzy czasami spóźniają się z płatnością. Podał, że taka właśnie sytuacja miała miejsce w dniu 21 grudnia 2016 r. Dodatkowo podniósł, że był to okres przedświąteczny, w którym nie posiadał środków do uiszczenia wpisu. Wpis został uiszczony później, kiedy na rachunek bankowy wpłynęły pieniądze od kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Art. 87 § 2 cytowany ustawy stanowi, iż we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie. W niniejszej sprawie postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, w uzasadnieniu którego wskazano, że wpis został uiszczony po terminie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2016 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, złożony w dniu 15 lutego 2016 r., wniesiony został w terminie określonym w art. 87 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do podniesionych we wniosku o przywrócenie terminu argumentów wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy stwierdzić, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Jak wskazuje skarżący powodem nieuiszczenia wpisu w terminie był brak środków na rachunku bankowym, co z kolei było spowodowane specyfiką prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wskazał, że okresowo występują takie sytuacje, iż część środków ulokowana jest w towarze, a część znajduje się u kontrahentów, którzy czasami opóźniają się z płatnościami. Okoliczności te nie wskazują, w ocenie Sądu, że uiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie było niemożliwe. Należy przede wszystkim zauważyć, że skarżący wszczynając postępowanie sądowadministracyjne winien zdawać sobie sprawę z tego, że może to wiązać się z koniecznością uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 cytowanej sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą w postępowaniu sądowoadministracynym jestem zatem konieczność ponoszenia kosztów sądowych. Strona należycie dbająca o swoje interesy, wnosząca skargę do sądu, winna zatem bądź zabezpieczyć środki na poczet ewentualnych kosztów sądowych, bądź też, jeżeli jest to uzasadnione jej sytuacją majątkową, wystąpić do sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący żadnej z tych możliwości nie wykorzystał. Nie pozwala to na uznanie, że nieuiszczenie przez skarżącego wpisu w niniejszej sprawie spowodowane było okolicznościami niedającymi się przezwyciężyć. Warto przy tym odnotować, że w piśmie Sądu z dnia 8 grudnia 2015 r., przy którym przesłano skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu, znalazło się pouczenie o możliwości wystąpienia do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi miało charakter zawiniony. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.