II SAB/Wa 104/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zamianę lokalu postanawia - odrzucić skargę - M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dzielnicy [...] W. W uzasadnieniu wskazał, że jego skarga dotyczy bezczynności organu w sprawie załatwienia jego wniosku o zamianę zajmowanego lokalu komunalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga M. L. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych pkt 1-4a. Oznacza to, iż sąd administracyjny władny jest rozpatrywać skargi na bezczynność organów, tylko w tym przypadku, gdy organ winien wydać akt lub podjąć czynność określoną w art. 3 ust. 2 pkt 1 do 4a cytowanej ustawy. W niniejszej sprawie skarżący domagał się rozpatrzenia jego wniosku o zamianę zajmowanego lokalu komunalnego w formie uchwały, która nie jest żadnym z aktów i czynności wymienionych w art. 3 ust 2 pkt 1 do 4a cytowanej ustawy, ani też nie prowadzi do konieczności wydania w tym przedmiocie żadnego z wymienionych aktów lub czynności. Dlatego też sąd administracyjny nie jest władny oceniać skargi M. L. Należy bowiem zauważyć, iż bezczynność, którą skarżący zarzuca organowi nie mieści się w pojęciu wskazanym w art. 3 ust 2 pkt 8 cytowanej ustawy. Dodatkowo należy wskazać, że kwestia zamiany lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, uregulowana w rozdziale 4 uchwały Rady m.st. Warszawy nr LVIII/1751/2009 z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zamiana lokali stanowi bowiem, w ocenie Sądu, wykonywanie uprawnień właścicielskich przez jednostkę samorządu terytorialnego w stosunku do mienia stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy i co za tym idzie, jest sprawą o charakterze cywilnoprawnym. Z tego też powodu Sąd uznał, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.