II SAB/Wa 1049/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...] w [...] w przedmiocie wniosku z [...] sierpnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.). S. P. 26 września 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...] w [...] w przedmiocie wniosku z [...] sierpnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że żądane wiadomości nie są informacją publiczną, ponadto organ wydał decyzję odmawiającą dostępu do informacji publicznej, od której przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania. Wobec powyższego, Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 25 listopada 2015 r. wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu z 3 grudnia 2015 r., wraz z którym przesłano skarżącemu odpis ww. zarządzenia, zostało doręczone 16 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Jednak w zakreślonym terminie skarżący wpisu sądowego nie uiścił, co stanowi obligatoryjną podstawę do odrzucenia skargi przez Sąd. W związku z pismem skarżącego nadanym 29 grudnia 2015 r. cofającym skargę wskazać należy, że cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona. Natomiast, gdy skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, np. w sytuacji nieuiszczenia należnego wpisu sądowego na żądanie Sądu, skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.