II SAB/Wa 105/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na bezczynność Szefa Biura Ochrony Rządu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2008 r. postanawia - umorzyć postępowanie - przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Pismem z dnia [...] marca 2008 r. S. R. wystąpił do Szefa Biura Ochrony Rządu z wnioskiem o uzupełnienie rozkazu personalnego Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. W kolejnym piśmie, także datowanym na dzień [...] marca 2008 r., funkcjonariusz sprecyzował swój poprzedni wniosek wnosząc o rektyfikację przedmiotowego rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2007 r. stosownie do treści art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. S. R. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie na bezczynność Szefa Biura Ochrony Rządu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2008 r. W dniu 11 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego) S. R. wniósł, za pośrednictwem Szefa Biura Ochrony Rządu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Biura Ochrony Rządu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2008 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie Szef Biura Ochrony Rządu w dniu [...] lipca 2008 r. wydał postanowienie nr [...] o odmowie udzielenia S. R. wyjaśnienia wątpliwości co do treści (decyzji) rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi celem skargi na bezczynność organu jest uzyskanie wyroku zobowiązującego do wydania stosownego aktu. Jeżeli przed rozpatrzeniem skargi organ wydał taki akt, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Skoro w przedmiotowej sprawie organ po wniesieniu skargi doręczył S. R. w dniu 15 lipca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy) postanowienie Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] odmawiające udzielenia wyjaśnienia wątpliwości co do treści rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], wydane w wyniku rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2008 r., to sprawę ze skargi wniesionej w dniu 11 czerwca 2008 r., należało umorzyć z uwagi na bezprzedmiotowość. Z tych względów, wobec braku przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej ustawy – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.