II SAB/Wa 105/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 7 sierpnia 2015 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia - odrzucić skargę - K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, sprecyzowaną pismem z dnia 21 marca 2012 r., na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] dotyczącej równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. M. jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści artykuł 32 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2015r., poz. 355 ze zm.) wynika, że organem wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Głównego Policji jest Minister Spraw Wewnętrznych, ale tylko w sprawach dotyczących mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk. W pozostałym zakresie w stosunku do Komendanta Głównego Policji nie ma organu wyższego stopnia. Skoro zatem niniejsza sprawa dotyczy bezczynności w sprawie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, to skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność zobowiązany był wnieść do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący wezwania takiego nie złożył. Co prawda skarżący dołączył do skargi pismo z dnia 12 października 2015 r. skierowane do Komendanta Głównego Policji zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie [...]", jednak na piśmie tym brak jest adnotacji o wpływie do organu, ponadto Komendant, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wskazał że pismo to nie wpłynęło do organu, a sam skarżący nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałby fakt nadania pisma. Stąd też nie można uznać, że pismo to wpłynęło do organu przed wniesieniem skargi, a tylko wtedy - zgodnie z obowiązującym przepisami i orzecznictwem sądowym można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżania przed wniesieniem skargi, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 cytowanej ustawy. Skoro zatem skarżący nie złożył przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to należy uznać, że skarga do sądu administracyjnego została wniesiona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.