II SAB/Wa 1056/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o dostęp do informacji publicznej oddala skargę. Pismem z 13 maja 2015r. T. G. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Organ procedując w sprawie w/w wniosku, wezwał T. G. do skonkretyzowania żądania w terminie 7 dni informując dodatkowo, iż niewykonanie wezwania w terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na fakt braku reakcji na powyższe pismo, organ pismem z [...] grudnia 2015r, powiadomił wnioskodawczynię, iż jej wniosek z [...] maja 2015r. pozostawił bez rozpoznania. T. G. wywiodła do tut. Sądu skargę na bezczynność organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, organ reagując na wniosek strony inicjujący postępowanie, wezwał wnioskodawczynię do jego sprecyzowania w oznaczonym terminie, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W ocenie tut. Sądu powyższe działanie organu było ze wszech miar uzasadnione. W myśl bowiem przepisu art.63 par 2 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej m.in. żądanie strony. Wniosek inicjujący postępowanie sformułowany był zaś w sposób niezwykle ogólny. Zawierał w sobie odniesienie do wielu spraw toczących się przed organem i do wielu pism procesowych. Zasadnie więc organ uznał, ze dla prawidłowego rozpoznania wniosku, konieczne jest jego skonkretyzowanie, co dopiero umożliwi poznanie woli autora wniosku. Poprawnie też działał organ zakreślając stronie termin dla zrealizowania powyższego żądania, jak też poprawnie określił organ rygor, niezastosowania się do żądania. W sytuacji więc, gdy strona nie uczyniła zadość wezwaniu organu i nie sprecyzowała żądania wniosku inicjującego postępowanie w sprawie, organ był uprawniony do zastosowania normy art.64 par.2 K.p.a. i pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Takie działanie organu, jako uprawnione z punktu widzenia stanu faktycznego i prawnego, zwolniło organ z możliwości postawienia mu skutecznego zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku inicjującego postępowanie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie dopatrując się bezczynności po stronie organu, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku uznając skargę za niezasadną.