II SAB/Wa 108/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 stycznia 2012 r. postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi L. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 stycznia 2012 r. Skarżący zarzucił, iż organ nie wydał decyzji w przedmiocie jego wniosku. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o odrzucenie skargi. Organ wezwany do udzielenia informacji, czy skarżący występował z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, poinformował, że skarżący wezwania takiego nie składał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny, do którego skarga jest skierowana, w pierwszej kolejności dokonuje oceny, czy skarga jest dopuszczalna. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest – stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyczerpanie środków zaskarżenia. Powyższe odnosi się również do skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – zgodnie z § 2 powołanego artykułu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W świetle rozwiązań przyjętych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), obronę przed bezczynnością organu zobowiązanego do dokonania czynności procesowej w przewidzianej przepisami prawa formie jak również przed przewlekłością w prowadzeniu postępowania stanowi, zgodnie z art. 37 k.p.a., zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przesłanką zatem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w niniejszej sprawie, było wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 stycznia 2012 r. nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. W związku z tym, że w sprawie niniejszej nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna. Z tego względu, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.