II SAB/Wa 108/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. J. M. (dalej także: skarżący) złożył na podstawie art. 2 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U.2018.1330. ze zm.) do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej także: organ) wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący: "Projekt i budowa urządzeń ochrony środowiska- ekranów akustycznych, zlokalizowanych w pasie drogi krajowej nr [...] na odcinku Obwodnicy [...] od km 0+000 do km 8+804": 1. Czy zamawiający jest właścicielem praw autorskich do projektu "Urządzeń ochrony środowiska- ekranów akustycznych, zlokalizowanych w pasie drogi krajowej nr [...] na odcinku obwodnicy [...] od km 0+000 do km. 8+804? 2. W przypadku gdy zamawiający jest właścicielem praw autorskich, o których mowa powyżej, proszę o wskazanie kto, na jakiej podstawie i w jakiej dacie dokonał przeniesienia w.w. praw na Zamawiającego? W odpowiedzi udzielonej skarżącemu w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. organ poinformował, że wnioskodawca jako wykonawca (Członek Konsorcjum) realizujący umowę, będącą przedmiotem wniosku, nie może zwrócić się do GDDKiA o informację w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W dniu [...] stycznia 2019 r. skarżący wniósł skargę do tutejszego sądu, wnosząc o: 1. Zobowiązanie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi 2. Na podstawie art.6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy za rażące naruszenie prawa w związku z art.149 p.p.s.a. o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa 3. O wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości, określonej w art.154 § 6 p.p.s.a. 4. Zasądzenie kosztów postępowania W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podkreślił, że żądania skarżącego są bezzasadne. W dniu [...] stycznia 2019 organ wysłał do skarżącego pismo, w którym udzielił mu odpowiedzi oraz wskazał, w jakim zakresie nie może spełnić jego żądania z uwagi na brak spełnienia przesłanki informacji publicznej. Organ podkreślił również, że skarżący wchodzi w skład konsorcjum badania inwestycyjnego pod nazwą: "Projekt i budowa urządzeń ochrony środowiska- ekranów akustycznych, zlokalizowanych w pasie drogi krajowej nr [...] na odcinku Obwodnicy [...] od km 0+000 do km 8+804", dlatego też wnioskodawca posiada pełną wiedzę o wnioskowanych informacjach. Nadto organ podkreślił, że nie załatwienie sprawy zgodnie z żądaniem strony nie oznacza, że organ pozostaje w bezczynności. W niniejszej sprawie bezczynność nie miała miejsca, gdyż organ udzielił odpowiedzi w terminie, zakreślonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066, dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. zwanej dalej: ustawą P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej był wniosek Skarżącego z dnia z dnia [...] stycznia 2019 r., w którym J. M., na podstawie art. 2 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U.2018.1330. ze zm.) wniósł o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej: "Projekt i budowa urządzeń ochrony środowiska- ekranów akustycznych, zlokalizowanych w pasie drogi krajowej nr [...] na odcinku Obwodnicy [...] od km 0+000 do km 8+804": 1. Czy zamawiający jest właścicielem praw autorskich do projektu "Urządzeń ochrony środowiska- ekranów akustycznych, zlokalizowanych w pasie drogi krajowej nr [...] na odcinku obwodnicy [...] od km 0+000 do km. 8+804? 2. W przypadku gdy zamawiający jest właścicielem praw autorskich, o których mowa powyżej, proszę o wskazanie kto, na jakiej podstawie i w jakiej dacie dokonał przeniesienia w.w. praw na Zamawiającego? Przedmiotem informacji publicznej może być problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób lub grup obywateli, bądź są ważne z punktu widzenia prawidłowości funkcjonowania organów państwa. Prawo do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu. Wykorzystanie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie może mieć na celu zaspokajania indywidualnych potrzeb poprzez uzyskiwanie informacji, dotyczących własnych interesów i spraw wnioskodawcy, albo informacji wprawdzie dotyczących kwestii publicznych, ale z przeznaczeniem ich wykorzystania wyłącznie dla własnych, prywatnych celów wnioskodawcy w sytuacji, gdy wnioskodawca, jako kontrahent organu, ma możliwości uzyskania tych informacji jako strona umowy. Sąd nie ma wątpliwości, że dokumenty, w tym dotyczące własności praw autorskich projektu, którego skarżący jest wykonawcą, to dokumenty dotyczące indywidualnej (prywatnej) sprawy Skarżącego, a konkretnie łączącej go z organem umowy o wykonanie "Projekt i budowa urządzeń ochrony środowiska- ekranów akustycznych, zlokalizowanych w pasie drogi krajowej nr [...] na odcinku Obwodnicy [...] od km 0+000 do km 8+804". Takie informacje, w opisanym przypadku, nie mieszą się w kategorii informacji publicznej. Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 września 2018 r. I OSK 1359/18, pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. Podobnie, nie można przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. NSA zaznaczył również, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazane we wniosku Skarżącej informacje, sporządzone zostały na potrzeby i w celu realizacji projektu, którego skarżący jest wykonawcą. Wnioskodawca nie ma potrzeby sięgać do instytucji przewidzianej w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tryb dostępu do informacji publicznej nie może zmierzać do dokonania czynności, przewidzianych w innych postępowaniach, w których podmiot dysponuje określoną legitymacją procesową (postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SAB 105/02). Skoro Skarżący jest wykonawcą projektu, wszelkie informacje o nim może uzyskać w innym, niż informacja publiczna, trybie, jako strona umowy. Podsumowując, wniosek Skarżącego z dnia [...] stycznia 2019 r. nie mógł zostać załatwiony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dlatego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.