II SAB/Wa 1081/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. B. na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych postępowania w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] lutego 2021 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych postanawia odrzucić skargę N. B. w dniu [...] listopada 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych postępowania w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] lutego 2021 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły, bowiem sprawa z jego skargi z dnia [...] lutego 2021 r. została zakończona wydaniem decyzji administracyjnej dopiero w dniu [...] listopada 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 6). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21 (wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uchwale tej podkreślono, że przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny, nie jest stanem ciągłym, lecz ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ wydał już takie rozstrzygnięcie. Z tych przyczyn NSA stwierdził, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Należy przy tym odnotować, że dla oceny dopuszczalności zarówno skargi na bezczynność, jak i skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, istotna jest data wydania aktu kończącego postępowanie, a nie data doręczenia takiego aktu (por. postanowienia NSA: z dnia 26 marca 2025 r. sygn. akt III OSK 298/25 i z dnia 21 stycznia 2025 r. sygn. akt III OZ 597/25, jak również powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania za pośrednictwem organu w dniu [...] listopada 2025 r. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, i co nie jest kwestionowane przez skarżącego, postępowanie administracyjne wszczęte skargą N. B. z dnia [...] lutego 2021 r. zostało zakończone decyzją z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] , którą skarżący również zaskarżył do sądu administracyjnego w dniu [...] listopada 2025 r. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została zatem złożona po zakończeniu postępowania w tej sprawie, co czyni ją niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.