II SAB/Wa 109/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-07-18
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy można zarzucić bezczynność organowi, który nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku strony?Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi, gdy organ właściwy do podjęcia czynności w określonym terminie, pozostaje w zwłoce. Skoro Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w C. nie był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego o przyjęcie do służby stałej, nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie. W związku z tym skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący S. M. złożył skargę na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w C. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o przyjęcie do służby stałej. Sąd administracyjny rozpatrywał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w C. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyjęcie do służby stałej postanawia -odrzucić skargę-
W dniu 4 kwietnia 2005 r. wpłynęło do Sądu pismo S. M. nazwane "pozwem o zaliczenie okresu służby" sprecyzowane następnie pismem z dnia 28 kwietnia 2005 r. jako skarga na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w C.
S. M. zarzucił Dowódcy Jednostki Wojskowej bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o przyjęcie do służby stałej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
Należy stwierdzić, że zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 z późn. zm.) obowiązującego w dniu złożenia przez skarżącego wniosku żołnierz zawodowy pełniący służbę kontraktową zainteresowany pełnieniem służby jako służby stałej, występuje z wnioskiem o powołanie do tej służby do Ministra Obrony Narodowej - w przypadku oficerów zawodowych lub dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych, dowódcy okręgu wojskowego lub dowódcy korpusu - w przypadku chorążych zawodowych lub podoficerów zawodowych, gdy służba ta ma być pełniona w podległej im jednostce wojskowej, a w pozostałych przypadkach - do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.
W świetle powyższego należy uznać, że Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w C. nie był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego o przyjęcie do służby stałej, a w konsekwencji nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie.
Dlatego skargę należy uznać za niedopuszczalną i w tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło