II SAB/Wa 109/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-07-18

Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można zarzucić bezczynność organowi, który nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku strony?
Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi, gdy organ właściwy do podjęcia czynności w określonym terminie, pozostaje w zwłoce. Skoro Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w C. nie był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego o przyjęcie do służby stałej, nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie. W związku z tym skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący S. M. złożył skargę na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w C. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o przyjęcie do służby stałej. Sąd administracyjny rozpatrywał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w C. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyjęcie do służby stałej postanawia -odrzucić skargę- W dniu 4 kwietnia 2005 r. wpłynęło do Sądu pismo S. M. nazwane "pozwem o zaliczenie okresu służby" sprecyzowane następnie pismem z dnia 28 kwietnia 2005 r. jako skarga na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w C. S. M. zarzucił Dowódcy Jednostki Wojskowej bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o przyjęcie do służby stałej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Należy stwierdzić, że zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 z późn. zm.) obowiązującego w dniu złożenia przez skarżącego wniosku żołnierz zawodowy pełniący służbę kontraktową zainteresowany pełnieniem służby jako służby stałej, występuje z wnioskiem o powołanie do tej służby do Ministra Obrony Narodowej - w przypadku oficerów zawodowych lub dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych, dowódcy okręgu wojskowego lub dowódcy korpusu - w przypadku chorążych zawodowych lub podoficerów zawodowych, gdy służba ta ma być pełniona w podległej im jednostce wojskowej, a w pozostałych przypadkach - do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. W świetle powyższego należy uznać, że Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w C. nie był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego o przyjęcie do służby stałej, a w konsekwencji nie można mu zarzucić bezczynności w tym zakresie. Dlatego skargę należy uznać za niedopuszczalną i w tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło