II SAB/Wa 110/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia pkt 2.1 wniosku z dnia 25 sierpnia 2007 r. o uzupełnienie postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] postanawia odrzucić skargę. W dniu 10 października 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę Z. L. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie nierozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 25 sierpnia 2007 r. o uzupełnienie postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] co do środków zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, iż postanowieniem (niezaskarżalnym) z dnia [...] września 2007 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 111 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a., odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia [...] sierpnia 2007 r. Postanowienie niezaskarżalne w trybie administracyjnym, incydentalne, nie kończy postępowania w sprawie i nie rozstrzyga postępowania co do istoty, a zatem nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądów administracyjnych. Tym samym, skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia postanowienia podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedz organu w tym zakresie nie służy stronie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sygn. akt II SAB/Wa 110/07 Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji (odpowiednio postanowienia), wydane na podstawie art. 111 k.p.a., jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Toteż nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Nie ma bowiem waloru postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Skoro skarżący zarzucił Ministrowi Sprawiedliwości nierozpatrzenie wniosku o wydanie postanowienia niezaskarżalnego w oparciu o przepis art. 111 § 1 k.p.a., a podnoszona przez stronę bezczynność organu nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.