II SAB/Wa 110/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, , Protokolant Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi B. A. na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. w przedmiocie wniosku z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. do rozpoznania wniosku B. A. z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego 2. zasądza od Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. na rzecz skrzącego B. A. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Redaktor Naczelny miesięcznika B. wnioskiem z dnia [...] maja 2008 r. wystąpił do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskodawca wniósł o przesłanie mu kserokopii wniosku złożonego przez G. Sp. z o.o. w konkursie ogłoszonym przez WUP w W. w ramach Działania 6.1.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (tytuł projektu: [...]) oraz kserokopii wniosku złożonego przez WUP w W. w konkursie ogłoszonym przez WUP w W. w ramach Działania 6.1.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (tytuł projektu: [...]). Ponadto wnioskodawca wskazał, iż żądana informacja może być też przesłana na adres poczty elektronicznej redakcji. W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. pismem z dnia 4 lipca 2008 r. poinformował, iż w związku z wątpliwościami natury prawnej, Wojewódzki Urząd Pracy wystąpił do Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki, tj. do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z zapytaniem, czy składane przez beneficjentów w ramach konkursu wnioski o dofinansowanie realizacji projektu, podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Redaktor Naczelny B. zarzucił Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. bezczynność w zakresie załatwienia jego wniosku z dnia [...] maja 2008 r. oraz wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanych informacji publicznych. Ponadto, skarżący zarzucił organowi przekroczenie ustawowego 14 – dniowego terminu, w którym organ winien był dokonać czynności w zakresie załatwienia jego wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż przedmiotem żądania skarżącego nie była informacja publiczna, a jedynie jej nośnik w postaci dokumentu – wniosku aplikacyjnego. Ponadto stwierdził, iż skarżący nie dokonał czynności, która zdaniem organu stanowi o dopuszczalności skargi do Sądu, tj. nie wezwał pisemnie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje, m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie. Czasopismo B. przedmiotem skargi uczyniło bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej w zakresie obejmującym przesłanie mu kserokopii wniosku złożonego przez G. Sp. z o.o. w konkursie ogłoszonym przez WUP w W. w ramach Działania 6.1.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (tytuł projektu: [...]) oraz kserokopii wniosku złożonego przez WUP w W. w konkursie ogłoszonym przez WUP w W. w ramach Działania 6.1.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (tytuł projektu: [...]). Skarżący złożył także alternatywny wniosek mówiący, iż ww. dokumenty mogą mu być przesłane na adres jego poczty elektronicznej. Wniosek o udzielenie informacji publicznej skarżący złożył w dniu [...] maja 2008 r. Organ na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej miał w rozpatrywanej sprawie dwie drogi rozwiązania: 1. jeżeliby uznał, że wniosek dotyczy informacji publicznej to wówczas stosownie do art. 13 ust. 1 w zw. z art. 11 cyt. ustawy, powinien udostępnić informację na wniosek bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 cyt. ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Należy tu wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ powinien udzielić informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się; 2. mógłby na podstawie art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmówić udzielenia informacji z uwagi na ochronę tajemnic ustawowo chronionych, jednakże musiałby tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. W zależności od rodzaju tajemnicy, wnioskodawcy służy wówczas, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, bądź skarga do sądu administracyjnego, bądź powództwo do sądu powszechnego. Przy czym należy wskazać, że odmowa udzielenia informacji, ponieważ nie stanowi ona informacji publicznej, również powinna być dokonana w formie decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2001 r. sygn. akt II SAB 325/03, opublikowany LEX nr 162297). W rozpatrywanej sprawie organ w żaden z wyżej wymienionych sposobów nie rozpatrzył wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2008 r., pozostał zatem w bezczynności, a pismo z dnia 4 lipca 2008 r., w którym wskazano skarżącemu, iż w związku z jego wnioskiem wystąpiono do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego o wyjaśnienie, czy żądane informacje podlegają zapisom ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie może być uznane za załatwienie sprawy, gdyż nie zawiera ono elementów decyzji administracyjnej określonych w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. uchybił zatem obowiązkom wynikającym z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie rozpatrując wniosku czasopisma B. z dnia [...] maja 2008 r. pozostał w bezczynności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku. Orzekając o kosztach sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.