II SAB/Wa 111/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Przemysław Szustakiewicz, Bronisław Szydło (spr.), Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w przedmiocie zwrotu pomocy finansowej oddala skargę K. M. funkcjonariusz Agencji Wywiadu wnioskiem z dnia [...] lutego 2008 r. wystąpił do Szefa Agencji Wywiadu o wydanie decyzji w sprawie zwrotu pomocy finansowej w kwocie [...] złotych jaką otrzymał na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. ówczesnego Szefa Delegatury UOP [...], przeznaczonej na spłatę kredytu celem nabycia mieszkania spółdzielczego-własnościowego w Z. przy ul. [...]. Wyjaśnił dodatkowo, że pomoc finansowa została mu przyznana w czasie pełnienia przez niego służby w Urzędzie Ochrony Państwa, a 10-letni termin jej umorzenia minął w czasie jego służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Obecnie pełni służbę w Agencji Wywiadu. Wobec bezczynności organu powołując przepis art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ust. 9 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu w wydaniu decyzji dotyczącej ewentualnego zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Wywiadu wnosił o jej oddalenie bowiem wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącego organ nie pozostaje w bezczynności. W uzasadnieniu powołał następujący stan faktyczny: Bezspornym jest w sprawie, że funkcjonariuszowi Agencji Wywiadu K. M. Z - ca Szefa Agencji Wywiadu [...] T. P. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. wydaną na podstawie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2008 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.) w związku z § 3, § 4 ust. 1, § 5 pkt 1, § 6, § 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 215, poz. 1820) przydzielił lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W. o powierzchni użytkowej 20,1 m2 w tym mieszkalnej 13,4 m2. Do wspólnego zamieszkiwania w tym lokalu uprawnieni są żona i syn skarżącego, V. i M. M. W odpowiedzi na wniosek skarżącego o wydanie decyzji w sprawie zwrotu otrzymanej przez Niego pomocy finansowej, Szef Agencji Wywiadu pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. poinformował skarżącego o przyczynach zwłoki w rozpatrzeniu tego wniosku. Wyjaśnił, że prowadzone jest w tej sprawie postępowanie wyjaśniające i rozpatrzenie tej sprawy nastąpi niezwłocznie po ustąpieniu okoliczności mających wpływ na jej rozpatrzenie. W odpowiedzi na skargę dodatkowo wyjaśnił, że wątpliwość dotyczy w szczególności ustalenia czy Z-ca Szefa Agencji Wywiadu [...] T. P. miał uprawnienia do wydania powołanej decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. o przydzieleniu skarżącemu lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w W. i czy w związku z tym decyzja ta nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 ust. 1 k.p.a., a także czy decyzja ta rażąco nie narusza prawa skoro przyznano to mieszkanie funkcjonariuszowi, który otrzymał wcześniej pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Ponadto pismem z dnia [...] lipca 2008 r., nr: [...] powołując się na zalecenia kontroli przeprowadzonej w Agencji Wywiadu w dniach [...] maja do [...] czerwca 2008 r. przez [...] organ zwrócił się do skarżącego o wyrażenie zgody – stosownie do postanowień art. 155 § 1 k.p.a., na uchylenie decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. o przydziale lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Jak więc wynika z powyższego, organ nie pozostawał w bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o wydanie decyzji w sprawie ewentualnego zwrotu otrzymanej przez niego w 1995 r. pomocy finansowej, i w związku z tym Szef Agencji Wywiadu wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę K. M. pod tym kątem Sąd uznał, że jego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą prawną zobowiązującą Szefa Agencji Wywiadu do wydania decyzji w sprawie zwrotu pomocy finansowej przyznanej funkcjonariuszowi na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowi przepis art. 108 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.) oraz § 5 i 6 wydanego na podstawie art. 108 ust. 5 tej ustawy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie pomocy finansowej udzielanej funkcjonariuszowi Agencji Wywiadu na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu (Dz. U. Nr 160, poz.1556). Z treści tych przepisów wynika, że Szef Agencji Wywiadu wydaje decyzje o zwrocie pomocy finansowej udzielonej funkcjonariuszowi na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu, w przypadku: - wypłaty tej pomocy jako nienależnego świadczenia, - zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 10 lat służby. Niewątpliwie w niniejszej sprawie takie przypadki nie wystąpiły. Jak bowiem wynika z treści wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2008 r. domagał się on od Szefa Agencji Wywiadu wyjaśnienia na jakiej podstawie i w jakiej wysokości będzie ewentualnie zobowiązany do spłaty otrzymanej – w 1995 r. – pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Wobec tego, że w świetle dokonanych ustaleń brak było podstaw do wydania przez Szefa Agencji Wywiadu decyzji w sprawie zwrotu pomocy finansowej udzielonej skarżącemu w 1995 r., Sąd uznając że organ ten nie pozostawał w bezczynności w rozumieniu art. 149 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego na podstawie art. 151 tej ustawy, oddalił skargę.