II SAB/Wa 112/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Joanna Kube, Eugeniusz Wasilewski (spr.), , Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie egzaminu kwalifikacyjnego na stanowisko inspektora kontroli skarbowej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 27 czerwca 2009 r. K. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność komisji egzaminacyjnej oraz Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie braku rozpatrzenia odwołania od wyniku egzaminu kwalifikacyjnego na stanowisko inspektora kontroli skarbowej. Według skarżącego, do postępowania kwalifikacyjnego znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności zasada administracyjności oraz regulacja dotycząca wyłączenia pracowników organu od udziału w tym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. W ocenie organu przedmiot skargi nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zarzut bezczynności komisji egzaminacyjnej oraz Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w sprawie braku rozpatrzenia odwołania od wyniku egzaminu kwalifikacyjnego na stanowisko inspektora kontroli skarbowej nie należy do żadnej kategorii spraw wymienionych w art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał, iż skarżący kwestionuje prawidłowość oceny dwóch odpowiedzi udzielonych w teście, o którym mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.). Normodawca nie przewidział jednak możliwości odwołania się od wyniku egzaminu. W piśmie z dnia 28 września 2009 r. skarżący zakwestionował stanowisko organu przedstawione w odpowiedzi na skargę, zarzucając mu brak zrozumienia istoty sprawy oraz próbę "przekłamania rzeczywistego stanu prawnego". Stwierdził, że wszystkie jego dotychczasowe pisma, w tym także skarga, dotyczą bezczynności wskazanych organów w zakresie rozpatrzenia wniosków, a nie odwołania od wyniku egzaminu kwalifikacyjnego. Ponieważ uchwała komisji egzaminacyjnej z dnia [...] maja 2008 r. nie zawierała pouczenia o środkach jej zaskarżenia, dlatego w piśmie z dnia [...] grudnia 2008 r. użył określenia "odwołanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje – w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia określone w pkt 2 i 3 tego przepisu, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego oraz akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej przez organy jednostek samorządu terytorialnego i ich związki oraz terenowe organy administracji rządowej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a także na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie K. H. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie egzaminu kwalifikacyjnego na stanowisko inspektora kontroli skarbowej przeprowadzonego w dniu [...] kwietnia 2008 r. Z treści skargi wynika, iż skarżący domaga się weryfikacji jego wyniku na drodze postępowania odwoławczego, czego przepisy zarządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2000 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków odbywania praktyki oraz przeprowadzenia egzaminów kwalifikacyjnych na stanowisko inspektora kontroli skarbowej (Dz. Urz. Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2000 r.), nie przewidują. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest zatem ustalenie, czy w postępowaniu kwalifikacyjnym, o którym mowa, organ administracji publicznej podejmuje rozstrzygnięcia wymienione w art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołane wyżej zarządzenie Ministra Finansów zostało wydane na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931), w myśl którego minister właściwy do spraw finansów publicznych określa szczegółowe warunki odbywania praktyki oraz przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych na stanowisko inspektora. Zarządzenie, jak stanowi § 1 tego aktu, określa szczegółowe warunki odbywania praktyki przez pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej, będących członkami korpusu służby cywilnej oraz przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych na stanowisko inspektora kontroli skarbowej. Stosownie do § 10 ust. 3 zarządzenia, do egzaminu mogą przystąpić osoby zatrudnione w urzędach skarbowych i izbach skarbowych. Egzamin składa się przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (§ 11 zarządzenia). Zgodnie z § 21 zarządzenia, w razie niezaliczenia egzaminu kwalifikacyjnego, egzamin może być powtórzony przed upływem 12 miesięcy. Komisja zawiadamia o wynikach egzaminu, przesyłając listy z wykazami ocen dyrektorom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej i izb skarbowych, nie później niż 14 dni od dnia egzaminu. Na wniosek zdającego egzamin, złożony w terminie 14 dni od dnia wywieszenia listy, komisja udostępnia zdającemu do wglądu test egzaminacyjny (§ 22). Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wydaje zaświadczenie potwierdzające zaliczenie egzaminu na stanowisko inspektora kontroli skarbowej w terminie 1 miesiąca od dnia egzaminu (§ 23 ust. 1 zarządzenia). Z powyższego wynika, iż normodawca nie przewidział możliwości odwołania od wyniku egzaminu, ani w ustawie o kontroli skarbowej, ani w akcie wykonawczym, który nie ma charakteru prawa powszechnie obowiązującego z uwagi na treść art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. Brak w przepisach prawa powszechnie obowiązującego normy, która przewidywałaby władcze rozstrzygnięcie organu w kwestiach dotyczących postępowania kwalifikacyjnego nie pozwala przyjąć, że w sprawie niniejszej organ obowiązany był do podjęcia aktu lub dokonania czynności, które podlegałyby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. To zaś świadczy jednoznacznie, biorąc pod uwagę rangę i formę aktu będącego podstawą postępowania kwalifikacyjnego, że w tym przypadku mamy do czynienia jedynie z postępowaniem wewnętrznym odnoszącym się do pracowników zatrudnionych w ramach stosunku pracy, co wyklucza kognicję sądu administracyjnego, czyniąc skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.