II SAB/Wa 1122/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej postanawia - odrzucić skargę - J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 25 listopada 2015 r. na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że zarzuca organowi bezczynność w zakresie nieuwzględnienia jego prawa do uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim poprzez niedoprowadzenie do wstrzymania wykonania rozkazu personalnego nr [...]. Jednocześnie wniósł o uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Głównego Straży Granicznej, zobligowanie tego organu do ustalenia okresów pomiędzy datą zwolnienia ze służby a datą mianowania na stanowisko w związku z przywróceniem do służby, uznanie bezczynności tego organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, m.in. z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 37 § 1 kpa. Z uwagi na brak sprecyzowania powyższej skargi Sąd pismem z dnia 27 stycznia 2016 r. wezwał skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braków formalnych poprzez wyraźne wskazanie, co uczynił przedmiotem zaskarżenia - akt (decyzję, postanowienie, inny akt) lub czynność - w takim wypadku należy wskazać numer i datę zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności; czy też bezczynność - w takim wypadku należy wskazać jakiego wniosku skarżącego organ nie rozpoznał lub jakiej czynności organ nie wykonał. Dodatkowo Sąd poinformował skarżącego, że przypadku, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu należy dodatkowo wskazać, czy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. art. 37 § 1 kpa. Odpis powyższego wezwania doręczono skarżącemu w dniu 10 lutego 2016 r. (ZPO – k.31). Skarżący do dnia dzisiejszego nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga J. K. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W niniejszej sprawie skarga J. K. nie zawiera wskazanych elementów. Ponadto skarżący nie sprecyzował skargi również na wezwanie Sądu. Nie wyjaśnił też, czy złożył zażalenie o którym mowa w art. 52 § 1 cytowanej ustawy w zw. art. 37 § 1 kpa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.