II SAB/Wa 1123/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 11 czerwca 2014 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe B. D. złożył w dniu 15 października 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wyjaśniając że nie pozostaje w bezczynności. Zdaniem organu zakres wniosku o informację publiczną był bardzo szeroki i szczegółowy, a żądane informacje dotyczyły dokumentów już częściowo archiwalnych. Wobec powyższego, sporządzenie odpowiedzi na wniosek wymagało dłuższego terminu. Pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. B. D. oświadczył, że na podstawie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofa skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 tej ustawy). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że B. D. pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie. Wskazane cofnięcie skargi jest, w ocenie Sądu, dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oświadczenie skarżącego nie budzi przy tym wątpliwości Sądu co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.