II SAB/Wa 1131/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Janusz Walawski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w N. na bezczynność Polskiego Związku Alpinizmu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 maja 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie sądowe. Wnioskiem z dnia 11 maja 2015 r. Fundacja Wspierania Rozwoju [...] w N. (zwana dalej Fundacją) zwróciła się do Polskiego Związku Alpinizmu (zwanego dalej Związkiem lub organem) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie podania adresu strony WWW wskazującego lokalizację Biuletynu Informacji Publicznej Związku w internecie, którego obowiązek wynika z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198). Pismem z dnia 25 maja 2015 r., przesłanym drogą elektroniczną – zgodnie z wnioskiem, Związek poinformował, że wykonuje zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie na podstawie umów zawartych z właściwymi organami, a w szczególności z ministrem właściwym do spraw sportu. Dalej Związek wyjaśnił, że informacje o umowach są zawarte na stronach Biuletynu Informacji Publicznej prowadzonych przez organy udzielające dotacji Związkowi, zatem są ogólnie dostępne, wobec czego nie podlegają odrębnemu udostępnianiu. Nadto organ poinformował Fundację, że informacje o funkcjonowaniu Związku dostępne są również na stronach internetowych Związku w zakładce "Związek". W dniu 11 lutego 2016 r. Stowarzyszenie [...] (zwane dalej Stowarzyszeniem) zgłosiło swój udział w postępowaniu. We wniosku Stowarzyszenie wskazało nadto, że pismo Związku z dnia 25 maja 2015 r. nie zawiera jednoznacznej odpowiedzi na wniosek Fundacji. Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. Sąd dopuścił Stowarzyszenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt. 4a. W sprawie nie budzi wątpliwości to, że wnioskowane przez Fundację informacje stanowią informację publiczną. Badając więc skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej trzeba mieć na względzie, iż zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Aby uwolnić się od zarzutu bezczynności podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej musi podjąć jedną z następujących form działania: 1. udostępnić informację publiczną bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 ustawy), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem – po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. decyzją odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Wyjaśnić także należy, że instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 P.p.s.a., ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie oraz ustalenie, czy bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Przepisy art. 149 § 1 i 1a P.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawierają bowiem normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Użycie w § 1a art. 149 wyrazu "jednocześnie", nie oznacza że przepis ten ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Materiał zgromadzony w aktach administracyjnych i aktach sądowych wskazuje zaś na to, że Związek, powiadomił wnioskodawcę – Fundację o tym, że nie posiada żądanych informacji dopiero w odpowiedzi na skargę. Oznacza to, że na dzień wnoszenia skargi do Sądu, Związek pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku inicjującego postępowanie. Z tych względów, Sąd wydał rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 149 § 1a P.p.s.a. i stwierdził w punkcie 1 sentencji wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dla oceny, czy w rozpoznawanej sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa, nie jest bowiem wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów. Musi być ono znaczne, bądź też wręcz przejawiać się w braku reakcji organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem organ udzielił pismem z 25 maja 2015 r. odpowiedzi (choć niejednoznacznej), nadto udostępnił informację po otrzymaniu wniosku a przed rozpoznaniem skargi (w odpowiedzi z dnia 15 grudnia 2015 r. na skargę). W sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności, zatem postępowanie przed sądem administracyjnym – w zakresie orzeczenia o zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa – staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego Sąd przyjął, że udzielenie odpowiedzi przez Związek pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. (odpowiedź na skargę) czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym tym bardziej, że rozstrzygnięcie w ww. zakresie zgodne jest z żądaniem stron. W konsekwencji, Sąd w punkcie 2 wyroku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 maja 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej.