II SAB/Wa 115/07

II SAB/Wa 115/07 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Komendanta Mazowieckiego Policji z siedzibą w R. w przedmiocie wniosku o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu oddala skargę. II SAB/Wa 115/07 UZASADNIENIE W dniu 10 sierpnia 2006 r. emeryt policyjny A. J. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w G. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Równoważnik ten skarżący otrzymywał na podstawie decyzji z [...]lipca 2005 r. (decyzja ostatnio wydana w jego sprawie). W odpowiedzi na wystąpienie z 10 sierpnia 2006 r. skarżący otrzymał pismo podpisane przez I Zastępcę Komendanta, z którego wynikało, iż w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246) , prawo do tego równoważnika skarżącemu już nie przysługuje. Pismo stanowiące odpowiedź na wystąpienie z 10 sierpnia 2006 r. skarżący potraktował jako decyzję, toteż złożył od niego "odwołanie". W wyniku tego "odwołania" otrzymał postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] września 2006 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania, wydane na podstawie art. 134 Kpa. W dniu 19 grudnia 2006 r. skarżący ponownie wezwał Komendanta Powiatowego Policji w G. do wypłaty równoważnika oraz zażądał wydania decyzji odmownej w razie uznania, że taki równoważnik mu nie przysługuje. W odpowiedzi skarżący otrzymał pismo z 29 grudnia 2006 r. podpisane przez Komendanta Powiatowego Policji w G. informujące o braku podstaw do wypłaty równoważnika i wydania decyzji w tej sprawie. Uznając to pismo za decyzję, skarżący złożył odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R., nazwane "zażaleniem". Organ wyższego stopnia pismem z dnia 12 lutego 2007 r. poinformował, że pismo z 29 grudnia 2006 r. nie jest postanowieniem i nie przysługuje od niego zażalenie. Pismo z dnia 12 lutego 2007 r. oraz poprzedzające je pismo organu I instancji skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym postanowieniem z 11 czerwca 2007 r. odrzucił skargę, uznając, że pismo z 12 lutego 2007 r. nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Pismem z dnia 21 lipca 2007 r. skarżący, w trybie art. 37 § 1 Kpa, złożył zażalenie do Komendanta Głównego Policji na Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R., dotyczące braku wydania decyzji przez ten organ. Pismem z dnia 31 sierpnia 2007 r. Komendant Główny Policji udzielił skarżącemu odpowiedzi, w której powtórzył stanowisko obydwu organów w tej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. skarżący ocenił, że organ ten powinien wydać decyzję odwoławczą od decyzji organu I instancji, którą było – w jego ocenie – pismo z 29 grudnia 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ opisał dotychczasowe postępowanie oraz wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 punkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów zobowiązanych do wydania w danej sprawie decyzji administracyjnej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji. W ocenie skarżącego bezczynność ta polegała na braku wydania decyzji odwoławczej od decyzji organu I instancji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Jako tę decyzję organu I instancji skarżący traktuje pismo Komendanta Powiatowego Policji w G. z dnia 29 grudnia 2006 r. informujące o braku uprawnień skarżącego do równoważnika, a także o braku podstaw prawnych do wydania decyzji w tej sprawie. Sąd podkreśla, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowego nie była ocena, czy skarżącemu rzeczywiście nie przysługuje równoważnik pieniężny za remont lokalu. Skarżący uczynił przedmiotem swojej skargi kwestię bezczynności Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji, toteż Sąd ocenił jedynie, czy organ ten rzeczywiście pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji odwoławczej, czy też nie. Oceniając tę kwestię, Sąd uznał, że organ nie pozostaje w takiej bezczynności. Skarżący niezasadnie traktuje pismo z 29 grudnia 2006 r. jako decyzję administracyjną. Z pisma tego wynika jednoznacznie, że intencją jego autora (Komendanta Powiatowego Policji w G.) nie jest wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W końcowej części tego pisma zawarta jest ocena, że "...brak jest podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej". Ponadto ponownie przywołać należy te same argumenty, które zawarte zostały w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 11 czerwca 2007 r. wydanym w sprawie o sygn. II SA/Wa 683/07 – pismo z 29 grudnia 2006 r. nie zawiera istotnych cech decyzji administracyjnej, skoro z jego treści wynika, iż - według jego autora - nie istnieją podstawy prawne do wydania takiej decyzji. W sytuacji, gdy pismo z 29 grudnia 2006 r. nie jest decyzją administracyjną, nie można mówić o obowiązku wydania decyzji odwoławczej przez Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ ten nie jest więc bezczynny w sprawie, gdyż obowiązek wydania przez niego decyzji pojawi się dopiero wtedy, gdy decyzję w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu wyda Komendant Powiatowy Policji w G. jako organ I instancji. Taka decyzja dotychczas nie została jednak wydana. O ile skarżący nadal uważa, że przysługuje mu uprawnienie do równoważnika, a organ I instancji, wbrew prawnemu obowiązkowi, nie wydaje decyzji w tej sprawie, to skarżącemu służyć będzie skarga na bezczynność tego właśnie organu, tj. Komendanta Powiatowego Policji w G. Po ewentualnym wniesieniu takiej skargi Sąd dokona oceny jej zasadności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd oddalił skargę, uznając ją za niezasadną.