II SAB/Wa 115/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Jacek Fronczyk, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. sprawy ze skargi W.S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]) (dot. wydania odpisu faktur dokumentujących koszt spotkania opłatkowego oraz zdjęć dokumentujących ww. spotkanie) 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku W.S. z dnia [...] lutego 2012 r. w zakresie punktu 3 i 4 w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P.R. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W. S. w dniu [...] lutego 2012 r. złożył do Wójta Gminy K. wniosek o udostępnienie następujących informacji: 1) listy policjantów i prokuratorów, którzy wzięli udział w spotkaniu opłatkowym w Gminnym Ośrodku Kultury w K. w dniu [...] grudnia 2011 r., 2) wskazanie szczegółowych kosztów jakie poniosła gmina w związku z organizacją spotkania opłatkowego oraz czy było ono sponsorowane i przez kogo, na jakich zasadach, w jakiej formie i w jakiej wysokości, 3) jakie kwoty wydatkowała gmina na zakup alkoholu, innych napojów i środków żywnościowych na przedmiotowe spotkanie. Zwrócił się o przesłanie odpisów kompletu faktur dokumentujących powyższe zakupy, 4) przesłanie płyty CD ze zdjęciami dokumentującymi spotkanie opłatkowe. Organ w dniu [...] lutego 2012 r. udzielił ww. następującej odpowiedzi: Ad. 1. Wójt i Rada Gminy K. nie posiada listy policjantów i prokuratorów, którzy uczestniczyli w spotkaniu opłatkowym, gdyż nie była ona sporządzana. Ad. 2. Żądana informacja jest informacją przetworzoną i jej uzyskanie jest możliwe, jeżeli zostanie wykazany interes publiczny. Wzywa się wnioskodawcę w terminie 7 dni do dopełnienia powyższego warunku. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku wniosek zostanie rozpatrzony "na podstawie posiadanych materiałów dowodowych, w których nie wykazano istnienia interesu prawnego". Spotkanie opłatkowe nie było przez nikogo sponsorowane, co oznacza, że dalsza część żądania zawarta w pkt 2 wniosku jest bezprzedmiotowa. Ad. 3. Gmina nie przeznaczyła żadnych środków na zakup napojów alkoholowych. Łączny koszt zakupu napojów bezalkoholowych i żywności wyniósł [...] zł. Żądane faktury nie stanowią informacji publicznej i nie mogą zostać udostępnione. Ad. 4. Zdjęcia dokumentujące spotkanie opłatkowe znajdują się na stronie internetowej Gminy K. i nie stanowią informacji publicznej. W. S., w związku z otrzymaną odpowiedzią na jego wniosek z dnia [...] lutego 2012 r., skierował do Wójta Gminy K. w dniu [...] lutego 2012 r. wniosek, w którym zażądał udzielenia następujących informacji: 1) podania nazwisk policjantów i prokuratorów, którzy uczestniczyli w spotkaniu opłatkowy w dniu [...] grudnia 2011 r., 2) czy zostali zaproszeni, kiedy i przez kogo. Zwrócił się o przesłanie odpisów zaproszeń. Ponadto ww. podał, że informacja dot. kosztów przedmiotowego spotkania nie jest informacją przetworzoną, a wykonane na nim zdjęcia są informacją publiczną, gdyż zostały opłacone z środków publicznych, jak również informacją publiczną są faktury dokumentujące wydatki poniesione w związku z organizacją spotkania opłatkowego. Wójt Gminy K. w dniu [...] lutego 2012 r. udzielił wnioskodawcy następującej odpowiedzi: 1) organ nie jest w posiadaniu listy policjantów i prokuratorów, którzy uczestniczyli w spotkaniu opłatkowym, gdyż lista taka nie była sporządzana, 2) zaproszenia na spotkanie opłatkowe były podpisywane przez Wójta Gminy K. i Przewodniczącego Rady Gminy. Nie została sporządzona lista zaproszeń i osób przekazujących zaproszenia oraz kiedy zostały przekazane. Zaproszenia były sporządzone w jednym egzemplarzu i nie ma możliwości przekazania ich odpisów, 3) Gmina wydatkowała [...] zł na organizację spotkania świąteczno – noworocznego i są to wydatki całkowite wraz z usługą cateringową. Organ poinformował również, że w zakresie pkt 4 wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. W. S. w dniu [...] marca 2012 r. skierował kolejny wniosek, w którym zażądał udzielenia następujących informacji: 1) kto przygotował listę gości na spotkanie opłatkowe i przesłanie mu tej listy, 2) który urzędnik i na jakiej podstawie wypełniał zaproszenia na przedmiotowe spotkanie, 3) komu personalnie Wójt Gminy K. lub upoważniona przez niego osoba przekazały zaproszenia. Wójt Gminy K., na powyższy wniosek, w dniu [...] marca 2012 r., udzielił następującej odpowiedzi: 1) zaproszenia zostały skierowane do (...). Lista imienna gości nie była sporządzona, 2) (...) należy domniemywać, że zaproszenia na spotkanie świąteczno – noworoczne zostały wypełnione na polecenie Wójta Gminy K., 3) nie był sporządzany wykaz przekazania i odbioru zaproszeń zawierających (...). W. S. w dniu 7 marca 2012 r. (data zamieszczona na piśmie procesowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie jego wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. sprecyzowanego wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r., w następującym zakresie: 1) wydania odpisów faktur dokumentujących wydatkowanie środków publicznych na pokrycie przedmiotowego spotkania opłatkowego, 2) wydania na płycie CD kompletu zdjęć dokumentujących powyższe spotkanie. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji w powyższym zakresie, ukaranie organu grzywną, zasądzenie kosztów postępowania oraz o poinformowanie "zwierzchniego organu" o permanentnym naruszaniu przez skarżony organ przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ewentualne o jej umorzenie. Z uzasadnienia pisma procesowego organu wynika, że w jego ocenie organ udzielił żądanych przez skarżącego informacji. Ponadto organ podał m.in., że "przyjęcie skargi do rozpatrzenia uwłacza powadze Sądu, jak również fakt wykorzystywania sądów administracyjnych jako narzędzia do przeprowadzania "prywatnych" działań kontrolnych, co również stanowi obrazę Sądu. W związku z powyższym organ nie zamierza się ustosunkowywać do zarzutów bezpośrednio przytoczonych w skardze, uważając je za bezzasadne". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powyżej określonych przepisów, sądy administracyjne orzekają w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zdaniem Sądu, skarga W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. zasługuje na uwzględnienie w zakresie w niej określonym. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Art. 6 powołanej ustawy zawiera otwarty katalog określający informację publiczną. Z przepisu tego wynika m.in., że informację publiczną stanowi każdy dokument wytworzony przez podmioty wymienione w art. 4 ust. 1 przedmiotowej ustawy. Sporne faktury potwierdzające wydatki związane z organizacją spotkania opłatkowego, nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże regulacja ta odnosi się również nie tylko do tego typu dokumentów, ale do wszelkich dokumentów potwierdzających działalność organów, a w szczególności wydatkowania środków publicznych. Informacją publiczną są bowiem nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez szeroko rozumiane organy, ale także te dokumenty, których organ używa do realizacji zadań wynikających z przepisów prawa. Za błędne zatem należy uznać stanowisko organu, że przedmiotowe faktury nie stanowią informacji publicznej. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Skarżący zażądał od organu przesłania na płycie CD kompletu zdjęć dokumentujących spotkanie opłatkowe, które odbyło się w dniu [...] grudnia 2011 r. w Gminnym Ośrodku Kultury w K. Udzielenie skarżącemu odpowiedzi, poprzez wskazanie ścieżki dostępu do strony internetowej Gminy K., nie stanowi wykonania żądania skarżącego. Nie ma również racji organ twierdząc, że zdjęcia nie stanowią informacji publicznej. Oczywistym jest sprzeczne stanowisko organu, bowiem z jednej strony organ wskazuje, jak skarżący może zapoznać się ze zdjęciami, a następnie twierdzi, że zdjęcia nie stanowią informacji publicznej. Skoro organ nie mógł, czy też nie chciał udzielić informacji publicznej, to mógł uczynić to zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, np. poprzez wezwanie skarżącego do uiszczenia stosownej opłaty. Sąd nie odniósł się do pozamerytorycznych argumentów przedstawionych przez organ w odpowiedzi na skargę. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej orzekł, jak w sentencji wyroku.