II SAB/Wa 1151/15
WyrokWSA w Warszawie2016-05-13
Skład orzekający: Andrzej Góraj, Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej raportu z audytu bezpieczeństwa informacji?Ratio decidendi
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego dopuścił się bezczynności, ponieważ nie dochował terminów określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej do rozpatrzenia wniosku skarżącego. Przesłanie dokumentów dotyczących innego audytu niż wskazany we wniosku nie stanowiło wykonania obowiązku informacyjnego. Sąd stwierdził bezczynność, ale uznał, że nie miała ona cech rażącego naruszenia prawa.Stan faktyczny
Skarżący M. M. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej raportu z audytu bezpieczeństwa informacji, wykonanego zgodnie z konkretnym rozporządzeniem. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie. Po wniesieniu skargi na bezczynność, organ przesłał skarżącemu dokumenty dotyczące innego audytu. Skarżący podtrzymał swoje żądanie, wskazując na niezgodność przesłanych dokumentów z wnioskiem. Organ ostatecznie przesłał właściwy raport, jednak po upływie terminu.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności. 2. Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński (spr.), Protokolant starszy referent Marcin Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o udzielenie informacji publicznej 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącego M. M. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącej ostatniego wykonanego w Ministerstwie raportu z audytu bezpieczeństwa informacji. We wniosku tym zainteresowany wskazał także, iż zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych, taki audyt jest wymagany zapisem § 20. 2. 14 tego rozporządzenia.
W skardze M. M. wskazał, iż organ naruszył przepisy art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W konkluzji skargi wniósł o zobowiązanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy oraz o zasądzenie od Ministra na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
Skarga została wniesiona do organu w dniu 14 grudnia 2015 r.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania.
Organ potwierdził wpływ wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nadmienił, iż skarga ta została uwzględniona poprzez przekazanie skarżącemu w dniu [...] grudnia 2015 r. elektronicznych wersji dokumentów, o których udostępnienie skarżący wnioskował, zatem skarżący otrzymał żądana informację w terminie miesiąca od złożenia wniosku. Art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej dopuszcza udostępnianie informacji w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2016 r. skarżący podtrzymał żądania skargi i wyjaśnił, iż dokumenty które otrzymał od organu w dniu [...] grudnia 2015 r. dotyczą innego audytu, niż wskazany we wniosku. Zaznaczył, iż we wniosku domagał się audytu sporządzonego zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r., co wynikało z treści tego wniosku.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pismem procesowym z dnia 3 marca 2016 r. wskazał, iż w związku z pismem skarżącego z dnia 8 lutego 2016 r., przesłał mu, pismem z dnia [...] marca 2016 r., sprawozdanie z zadania audytowego nr [...] pn. "[...]" wraz z załącznikiem "[...]".
W konkluzji Minister podtrzymał żądanie umorzenia postępowania, jak w odpowiedzi na skargę.
Jednocześnie organ przedstawił pismo z dnia [...] marca 2016 r. Centrum Informacyjnego Ministerstwa, z którego wynika, iż wcześniej wysłane skarżącemu dokumenty dotyczyły czynności sprawdzających do zadania audytowego "[...]" ([...]) z dnia [...] listopada 2015 r. wraz ze stanowiącym załącznik raportem rzeczoznawcy zewnętrznego pn. "[...]". Audyt ten zrealizowano działając zgodnie z zasadami audytu wewnętrznego określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 1 lutego 2010 r. w sprawie przeprowadzania i dokumentowania audytu wewnętrznego (Dz. U. Nr 21 poz. 108).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Niniejsza sprawa może być rozpoznana przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie niesporne i oczywiste jest spełnienie przez wniosek M. M. z dnia [...] listopada 2015r. warunków podmiotowych i przedmiotowych stanowiących o zakwalifikowaniu tego wniosku, jako mieszczącego się w granicach zakreślonych przepisami ustawy z dnia ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej(tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.). Za takim zakwalifikowaniem przedmiotowego wniosku przemawia skierowanie go do podmiotu mieszącego się w ramach art. 4 ust.1 pkt 1 powyższej ustawy (przesłanka podmiotowa) oraz ewidentnego związku treści żądania wniosku z przykładowym ustawowym katalogiem informacji publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 4 a) ustawy (przesłanka przedmiotowa).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego dopuścił się bezczynności rozpatrując wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2015r., albowiem nie dochował terminów, zakreślonych w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do rozpatrzenia tego wniosku i bezczynność ta istniała w chwili wniesienia do organu skargi na bezczynność to jest w dniu [...] grudnia 2015 r.
Z treści wniosku M. M. z dnia [...] listopada 2015 r. wynikało, iż był on zainteresowany otrzymaniem raportu z ostatnio wykonanego audytu bezpieczeństwa informacji i jak wynika ze zdania drugiego wniosku, M. M. był zainteresowany raportem z audytu wykonanego zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych. Zatem przesłanie skarżącemu w dniu [...] grudnia 2016 r. audytu wykonanego zgodnie z zasadami audytu wewnętrznego, określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 1 lutego 2010 r. w sprawie przeprowadzania i dokumentowania audytu wewnętrznego, nie stanowiło udostępnienia żądanej informacji publicznej. Przesłanie skarżącemu właściwego audytu nastąpiło dopiero w dniu [...] marca 2016 r.
Z powyższych przyczyn nie można podzielić zasadności, zawartego w odpowiedzi na skargę, żądania organu - umorzenia postępowania, albowiem fakt przesłania skarżącemu w dniu [...] grudnia 2016 r. audytu wykonanego zgodnie z zasadami audytu wewnętrznego, określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 1 lutego 2010 r., nie stanowiło wykonania obowiązku informacyjnego w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani uwzględnienia skargi na bezczynność w rozumieniu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpatrując sprawę o bezczynność sąd administracyjny orzeka w ramach trzech wskazanych w art. 147 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięć, przy czym rozstrzygnięcia te należy traktować jako alternatywę rozłączną.
Powyżej stwierdzona bezczynność, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie miała cech rażącego naruszenia prawa, gdyż wynikała jedynie z wadliwego odczytania przez organ treści wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.
Mają powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 147 § 1 i 2 oraz art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło