II SAB/Wa 118/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie uwzględnienia wniosku J. N. dotyczącego wystąpienia do rzecznika dyscyplinarnego z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów postanawia -odrzucić skargę- J. N. wniósł skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie uwzględnienia wniosku dotyczącego wystąpienia do rzecznika dyscyplinarnego z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów. Pismem z dnia 16 grudnia 2004 r. J. N. zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości z wnioskiem o wystąpienie do rzecznika dyscyplinarnego z żądaniem podjęcia czynności dyscyplinarnych w stosunku do wskazanych przez skarżącego sędziów, w tym przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego celem ustalenia, czy zachodzą przesłanki do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Żądanie we wskazanym zakresie skarżący ponowił w piśmie z dnia 27 stycznia 2005 r. Minister Sprawiedliwości w piśmie z dnia [...] lutego 2005 r. poinformował skarżącego, że przedstawione zarzuty dotyczące prawidłowości postępowania we wskazanej przez skarżącego sprawie zostały zbadane przez Departament Sądów Powszechnych Ministerstwa Sprawiedliwości. Dokonane ustalenia - jak wskazano w odpowiedzi - nie dały podstaw do przyjęcia, że wymienieni przez skarżącego sędziowie dopuścili się oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa, skutkującej odpowiedzialnością dyscyplinarną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola, o której mowa, obejmuje - zgodnie z art. 3 § 2 powołanej ustawy - m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 114 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne na żądanie Ministra Sprawiedliwości, prezesa sądu apelacyjnego lub okręgowego oraz kolegium sądu apelacyjnego lub okręgowego, Krajowej Rady Sądownictwa, a także z własnej inicjatywy, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia, a także złożeniu wyjaśnień przez sędziego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe. Podkreślenia wymaga, że żaden z przepisów obowiązującego prawa nie nakłada na Ministra Sprawiedliwości obowiązku wystąpienia z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego do rzecznika dyscyplinarnego. Minister Sprawiedliwości występuje z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do sędziów wówczas, gdy istnieją podstawy do złożenia takiego wniosku. W przedmiotowej sprawie organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające wystąpienie z żądaniem do rzecznika dyscyplinarnego. W ocenie Sądu żądanie, o którym mowa w art. 114 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych - nawet wówczas, gdyby Minister Sprawiedliwości skierował je do rzecznika dyscyplinarnego - nie stanowi aktu lub czynności wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegającej kontroli sądu administracyjnego. Z tego względu również skarga na bezczynność organu w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Minister Sprawiedliwości nie był bowiem zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.