II SAB/Wa 120/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 10 lipca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie P. M. (dalej skarżący) wnioskiem z 10 lipca 2010 r. zwrócił się do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości o udostępnienie na podstawie art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o: 1. udostępnienie wersji elektronicznych wniosków o dofinansowanie w ramach POIG 8.1 wyłonionych do dofinansowania na podstawie konkursu z roku 2008, 2. podanie liczby beneficjentów działania 8.1 pochodzących z naboru z 2008 r., którzy złożyli minimum jeden wniosek o płatność pośrednią, 3. podanie wykazu wszystkich beneficjentów, o których mowa w pkt 2 wniosku. Pismem z 26 lipca 2010 r. Prezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w odpowiedzi na wniosek z 10 lipca 2010 r. poinformował, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił przy tym, że zbieranie dowodów we własnej sprawie nie może być realizowane poprzez prawo dostępu do informacji publicznej. Wskazał ponadto, że wnioskodawca poprzez korzystnie z prawa dostępu do informacji publicznej nie może prowadzić osobistych działań kontrolnych, na co wskazuje treść wniosku. Wyrokiem z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 254/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do rozpatrzenia wniosku P. M. z dnia 10 lipca 2010 r. w zakresie podania liczby beneficjentów działania POIG 8.1 pochodzących z naboru 2008 r., którzy złożyli minimum jeden wniosek o płatność pośrednią i podanie wszystkich beneficjentów przedmiotowego programu. W związku z powyższym wyrokiem, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości pismem z dnia 3 lutego 2011 r. poinformowała P. M., iż żądane informacje dotyczące liczby oraz wykazu beneficjentów działania POIG 8.1 pochodzących z naboru 2008 r., którzy złożyli minimum jeden wniosek o płatność pośrednią stanowią informację przetworzoną i wezwał go, w terminie 14 dni, do wykazania okoliczności, dla których spełnienie żądania udostępnienia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. P. M pismem z 11 marca 2011 r. złożył za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 10 lipca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie organu, pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r., P. M. podniósł, że żądane przez niego we wniosku z dnia 10 lipca 2010 r. informacje nie stanowią informacji przetworzonej i przedstawił powody, dla których, jego zdaniem, żądane informacje istotne są dla interesu publicznego. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r., doręczoną P. M. w dniu 15 marca 2011 r., organ odmówił udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej. Wskazał, że P. M. decyzją z dnia [...] marca 2011 r. odmówił udostępnienia informacji, skarga została wniesiona dnia 11 marca 2011 r., a więc przed dniem doręczenia decyzji. Organ dodatkowo podniósł, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu od wydanej decyzji środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że skarga P. M. z dnia 11 marca 2011 r. dotyczy bezczynności, nie stanowi natomiast skargi na decyzję, zatem nie można uznać, że skarga ta jest przedwczesna. Ponadto wskazać należy, że wyrokiem z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 254/10, WSA w Warszawie przesądził, że żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną, do której udostępnienia zobowiązał Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. W związku z tym, w niniejszej sprawie zarzut bezczynności winien być zatem rozpatrywany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną, a żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Odmiennie zaś uregulowano kwestię odmowy udzielenia informacji publicznej. Organ może bowiem odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 ustawy). Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 ustawy). Jeżeli natomiast organ, do którego strona zwróciła się o udzielenie informacji publicznej, nie jest w posiadaniu żądanej informacji, to zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i poglądem doktryny winien na piśmie o tym wnioskodawcę poinformować. Tak więc z bezczynnością organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej lub wydania określonego aktu, nie czyni tego w terminie wskazanym w przepisach prawa. Oceny bezczynności organu Sąd dokonuje według stanu faktycznego na dzień orzekania. Jak wynika z dokumentów przedłożonych Sądowi przez organ, wniosek skarżącego z dnia 10 lipca 2010 r. nie pozostał bez odpowiedzi. Organ decyzją z dnia [...] marca 2011 r. odmówił udostępnienia skarżącemu informacji dotyczącej liczby oraz wykazu beneficjentów działania POIG 8.1 pochodzących z naboru 2008 r., którzy złożyli minimum jeden wniosek o płatność pośrednią. Dodać należy, że skarżącemu decyzji tej nie doręczono przed wniesieniem skargi do Sądu, a dopiero w dniu 15 marca 2011 r., tj. po wniesieniu skargi do Sądu. W konsekwencji zatem uznać należy, że organ nie pozostaje w bezczynności. Celem bowiem skargi na bezczynność w sprawach dostępu do informacji publicznej jest zobowiązanie organu do rozpatrzenia złożonego w tym zakresie wniosku, stąd też wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji, uczyniło rozpoznanie niniejszej sprawy bezprzedmiotowym. Dlatego też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 ze zm.), postępowanie podlega umorzeniu. Odnosząc się do wniosku skarżącego zawartego w piśmie procesowym z dnia 16 kwietnia 2001 r. o zasądzenie kosztów postępowania należy wskazać, iż zgodnie z art. 201 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Powołany przepis dotyczy sytuacji, w której organ administracji uwzględnia skargę w całości, przed rozpoczęciem rozprawy. Treść art. 54 § 3 powołanej ustawy wskazuje, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak i wskazanej w niej podstawy prawnej. Skoro żądaniem strony zawartym w skardze było udzielenie informacji publicznej o udostępnienie wersji elektronicznych wniosków o dofinansowanie w ramach POIG 8.1 wyłonionych do dofinansowania na podstawie konkursu z roku 2008, podania liczby beneficjentów działania 8.1 pochodzących z naboru z 2008 r., którzy złożyli minimum jeden wniosek o płatność pośrednią oraz podania wykazu wszystkich beneficjentów działania 8.1., to nie można uznać, że wydanie przez Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości decyzji odmawiającej udostępnienia informacji dotyczącej liczby oraz wykazu beneficjentów działania POIG 8.1 pochodzących z naboru 2008 r., którzy złożyli minimum jeden wniosek o płatność pośrednią, stanowi uwzględnienie skargi w całości. Zatem wniosek skarżącego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony z powodu niespełnienia przesłanki z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.