II SAB/Wa 121/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2019 r. sprawy ze skargi J. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Pani J.B. (skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia (organ/NFZ), a tym samym nie udostępnienie informacji publicznej w terminie. Skarżąca wskazała, że w dniu [...] października 2018 r. przesłała do organu wniosek o udostępnienie informacji, ile jest w Polsce osób leczonych w latach od 2008 do 2017 r. a figurujących w systemie informatycznym Centrali NFZ, u których rozpoznaniem głównym jest: 1. autyzm dziecięcy (F84.0), 2. autyzm atypowy (F84.1), Zespół Aspergera (F84.5). NFZ poinformował, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej i na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U z 2018 r. poz. 1330) wezwał skarżącą do wskazania istnienia interesu publicznego oraz wyznaczył 14-dniowy termin na wykazania tego interesu. Skarżąca ponowiła żądanie przekazania wnioskowanej informacji i stwierdziła, że żądane informacje nie mają charakteru informacji przetworzonej w związku z tym wykazywanie szczególnie istotnego interesu w tym przypadku nie ma zastosowania. Wskazała, że wnioskowane informacje były już częściowo udostępniane w odpowiedzi na interpelację poselską nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017r. a Minister Zdrowia udostępniał część danych pismem z dnia [...] września 2017 r. Organ wskazał, że skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego, wobec czego koniecznym stało się wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej i z tego też powodu wezwał skarżącą do uzupełnienia adresu do korespondencji. Jednocześnie pouczono skarżącą, że brak wskazania adresu do korespondencji skutkować będzie brakiem możliwości wydania merytorycznego rozstrzygnięcia oraz spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania. Skarżąca powołując się na orzecznictwo sądów w sprawie korespondencji kierowanej drogą mailowa dla wniosku o udostępnienie informacji publicznej zakwestionowała zasadność żądania wskazania adresu. Podniosła, że cała dotychczasowa korespondencja odbywała się droga mailową z jedynego adresu [...] a wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie podlega wymogom formalnym. Organ wskazał skarżącej, że wystąpił do niej z prośbą o wskazanie, czy pismo z dnia [...] listopada 2018 r. stanowi wniosek o doręczenie korespondencji w przedmiotowej sprawie w drodze elektronicznej w myśl art. 391 § 1 pkt 2 Kpa. na zasadach określonych w art. 46 Kpa. Poinformowano, że jeżeli pismo to nie stanowi wniosku o doręczenie korespondencji w drodze elektronicznej to należy wskazać adres do korespondencji. Pouczył, że brak przekazania wnioskowanej informacji w ciągu 7 dni skutkować będzie brakiem możliwości wydania merytorycznego rozstrzygnięcia oraz spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania. Skarżąca podtrzymywał stanowisko, że organowi znany jest jej adres elektroniczny, a cała dotychczasowa korespondencja odbywała się z jedynego adresu [...]. Jej zdaniem, żądania organu są niezasadne i nie wskazała adresu do doręczeń. Wobec braku wskazania adresu do korespondencji organ pozostawił sprawę bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli legalności postępowania organu, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej ppsa), Sąd nie dopatrzył się w jego działaniu nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. W ocenie sądu należy zauważyć, że organ zamierzał wydać decyzję odmawiającą skarżącej udzielenia wnioskowanej informacji. W tym stanie działając w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie wydawania decyzji zasadnie, żądał od skarżącej podania adresu do korespondencji. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 z późn. zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy bądź za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 39 i art. 391 Kpa.). Zgodnie z art. 391 § 1 Kpa. doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej następuje, jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania spełni jeden z następujących warunków: 1) złoży podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej; 2) wystąpi do organu administracji publicznej o takie doręczenie i wskaże organowi administracji publicznej adres elektroniczny; 3) wyrazi zgodę na doręczanie pism w postępowaniu za pomocą tych środków i wskaże organowi administracji publicznej adres elektroniczny. Organ zasadnie zauważył, że wskazany przez skarżącą adres poczty elektronicznej wymogów tych nie spełniał. Skarżąca zasadnie wskazuje, że postępowanie o udzielenie informacji publicznej nie jest sformalizowane. W tym stanie rzeczy jeżeli organ udziela informacji wystarczający jest taki adres do korespondencji jaki wskazywała skarżąca - [...]. W przypadku gdy organ zamierzał wydać decyzję to niesformalizowane postępowanie musiało otrzymać ramy wynikające z wyżej wskazanych przepisów Kpa.. W tym stanie rzeczy wobec braku wskazania adresu sprawa zasadnie została pozostawiona bez rozpoznania. W świetle powyższego podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania o pozorności podejmowanych przez NFZ działań nie znajdują uzasadnienia. Podejmowane przez organ czynności i kierowana do skarżącej korespondencja w sprawie jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wynikały z przetworzonego charakteru wnioskowanej informacji (udzielenie informacji wymagało bowiem jej przygotowanie i specjalnego opracowania na potrzeby wnioskodawcy połączonego ze znacznym nakładem pracy) oraz konieczności spełnienia wymogów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu należy uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.