II SAB/Wa 121/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. A.B. wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 f. poz. 708, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą zaopatrzeniową. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2019 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił wyłączenia stosowania wobec wnioskodawcy art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej. W dniu [...] października 2019 r. (data złożenia w Biurze Podawczym urzędu) strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] września 2019 r. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2021 r. WSA w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A.B. stwierdził, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dopuścił się bezczynności przy rozpatrywaniu wniosku z dnia [...] października 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznał skarżącemu od organu sumę pieniężną w wysokości 200 zł, Wnioskodawca wniósł skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 15 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt n SA/Wa 1289/21) uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] z dnia [...] września 2019 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2022 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił wyłączenia stosowania wobec wnioskodawcy art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej. Wnioskodawca wniósł skargę na wymienioną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt SA/Wa 1721/22) uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2022 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] października 2023 r. nr [...] odmówił wyłączenia stosowania wobec wnioskodawcy art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej. Decyzję doręczono stronie [...] listopada 2023 r. Pismem z dnia [...] listopada 2023 r. (złożonym w tym dniu w Biurze Podawczym MSWiA) A.B. wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia [...] grudnia 2023 r. strona złożyła do organu ponaglenie w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniósł o uwzględnienie skargi, zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie z wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ administracji nie załatwił sprawy z wniosku z dnia [...] listopada 2023 roku w postępowaniu odwoławczym w terminie 30 dni, o którym jest mowa w art. 35 § 3 kpa i nie wydał decyzji w sprawie. Organ administracji nie zawiadomił przy tym o nie załatwieniu mojej sprawy w terminie, o którym jest mowa w art. 35 § 3 kpa i nie podając przyczyny zwłoki nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy oraz nie pouczył o prawie do wniesienia ponaglenia nie wykazując w sprawie żadnej aktywności, o której jest mowa w art. 36 kpa. Skarżący stwierdził, że bezczynność organu administracji w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2023 roku nosi znamiona celowego działania organu z ujemnymi dla skarżącego skutkami. Organ unika bowiem konsekwentnie podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia [...] listopada 2023 roku i działanie organu, a właściwie jego brak powoduje dla skarżącego znaczny uszczerbek finansowy, ponieważ obniżono z dniem 1 października 2017 roku wysokość jego policyjnej emerytury. Organ pozostawił sprawę bez rozpoznania i nie wydał decyzji, od której przysługiwałaby skarga do sądu. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi z dnia [...] lutego 2024 r. na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2024 r. wydał decyzję nr [...] o umorzeniu postępowania prowadzonego z wniosku A.B. w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy jest dopuszczalna, albowiem wnioskodawca przed jej wniesieniem wystąpił do organu z ponagleniem z dnia [...] grudnia 2023 r. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. W sprawie niniejszej, nie ulega wątpliwości, że termin określony w przepisie art. 35 § 3 k.p.a. wyznaczony na rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został dotrzymany. Jest bezsporne, że postępowanie z wniosku strony z dnia [...] listopada 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zostało przez organ zakończone w tym czasie w wymaganej przez przepisy prawa formie. Zarzut bezczynności we wskazanym zakresie na dzień wniesienia skargi był zatem zasadny. Organ nie rozpatrzył bowiem wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. w ciągu miesiąca. Z treści powołanej przez organ decyzji z dnia [...] lutego 2024 r. wynika, że do organu w dniu [...] lutego 2024 r. wpłynęło pismo z ZER MSWiA informujące, że na skutek prawomocnego wyroku SO w W. z dnia [...] maja 2022 r. i wyroku SA w W. z dnia [...] stycznia 2024 r., zmienione zostały decyzje Dyrektora ZER MSWiA w ten sposób, że A.B. przyznano "prawo do emerytury policyjnej w wysokości i na zasadach obowiązujących przed 1 października 2017 r. Organ emerytalny jak wskazał Minister, wydał w dniu [...] lutego 2024 r. decyzję o ponownym ustaleniu wysokości policyjnej emerytury. Organ podjął zatem działania już po wniesieniu skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] listopada 2023 r. W zaistniałym stanie faktycznym, wobec wydania przez Ministra decyzji z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] o umorzeniu postępowania z wniosku o wyłączenie stosowania przepisów ustawy, brak jest podstaw do zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2023 r. Z tego względu Sąd stwierdził, że Minister dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ uchybił ustawowemu terminowi, sprawę rozstrzygnął bowiem z 2 miesięcznym opóźnieniem, jednakże z akt sprawy nie wynika, aby brak działania organu we właściwym czasie był działaniem celowym. Uwzględniając całość okoliczności tej sprawy, w tym zawartą w wydanej decyzji informację o wymianie korespondencji z ZER MSWiA, Sąd stwierdził, że bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ ostatecznie podjął działania i wydał decyzję administracyjną, która może być poddana kontroli sądowej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku.