II SAB/Wa 124/04
PostanowienieWSA w Warszawie2004-07-27
Skład orzekający: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie bezczynności organu w zakresie wydania zaświadczenia powinno zostać umorzone, jeśli organ w międzyczasie wydał postanowienie w sprawie, a skarżący nie podtrzymał swojej skargi mimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie bezczynności organu należy uznać za bezprzedmiotowe i umorzyć, jeśli organ w międzyczasie wydał postanowienie w sprawie, a skarżący, mimo wezwania sądu, nie podtrzymał swojej skargi. Bezczynność organu występuje, gdy organ ma obowiązek podjąć działanie w określonej formie i terminie, a tego nie czyni.Stan faktyczny
Skarżący L.B. złożył skargę na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej w przedmiocie wydania zaświadczenia o uznaniu za osobę pokrzywdzoną. Wcześniej odmówiono mu wydania takiego zaświadczenia, a następnie utrzymano w mocy tę decyzję. Organ rozpatrzył odwołanie i wydał postanowienie, co zdaniem sądu oznacza brak bezczynności. Dodatkowo, skarżący nie odpowiedział na wezwanie sądu do podtrzymania skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 161 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej w przedmiocie wydania zaświadczenia o uznaniu za osobę pokrzywdzoną postanawia -umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie -
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W dniu 12 lutego 2004 r. zostało doręczone skarżącemu postanowienie nr [...] Naczelnika [...], którym odmówił wydania zaświadczenia stwierdzającego, że L.B. jest osoba pokrzywdzoną w rozumieniu art. 6 ustawy o IPN.
W tym samym dniu skarżący wniósł odwołanie od postanowienia nr [...].
Pismem z dnia 1 marca 2004 r., (złożonym w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 marca 2004 r.), skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił bezczynność Prezesowi IPN i stwierdził, iż "zaniechał wydania decyzji".
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy gdy organ ma obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie a tego nie czyni.
W przedmiotowej sprawie, Prezes IPN rozpatrując odwołanie od postanowienia [...] wydał w dniu [...] kwietnia 2004 r. postanowienie nr [...]utrzymujące w mocy postanowienie poprzednie.
Z powyższego wynika, że organ nie pozostawał w bezczynności, dlatego postępowanie sądowoadminstracyjne należy uznać za bezprzedmiotowe.
Należy także dodać, iż w związku z odpowiedzią na skargę, wezwano skarżącego do udzielenia informacji, czy nadal podtrzymuje swoją skargę na bezczynność Prezesa IPN. Wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 19 maja 2004 r. i do chwili obecnej nie wykonał wezwania Sądu.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło